از اين پس خديجه زمينه را براى ازدواج با محمّد ( ص ) فراهم نمود . در اين باره در صفحات بعدى سخن خواهيم گفت . ما ، در برخى از گفته‌هاى مربوط به سفر تجارتى شام ترديد داريم . خصوصا دربارهء اظهارات ورقه كه حتى پس از بعثت هم ايمان نياورد . همچنان كه نمىتوانيم بپذيريم كه خديجه آن حضرت را براى اين تجارت ، اجير كرده باشد . يعقوبى مورخ دقيق و متقدّم مىگويد : آنچه مردم مىگويند كه خديجه او را اجير كرد ، درست نيست . پيامبر ( ص ) هرگز اجير كسى نشد . « 1 » عزّت نفس پيامبر ( ص ) و پدرانش و نيز شرافت و سيادت ابو طالب موجب مىشود كه آنچه را در اين باره به عموى حضرت نسبت داده‌اند ، بعيد بدانيم . بر اين اساس ، سفر پيامبر ( ص ) به شام به گونهء شراكت و مضاربه با خديجه بوده است . روايت جنابذى نيز بر اين مطلب دلالت دارد . اين روايت به صراحت بيان مىكند كه سفر تجارتى پيامبر ( ص ) به گونهء مضاربه بود و لا غير . « 2 » روايت علامهء مجلسى هم مؤيّد اين مطلب است . او روايت مىكند كه ابو طالب با محمّد ( ص ) از تجارت مردم با اموال خديجه سخن گفت و او را تشويق كرد كه او همچنين كند . اين گونه بود كه پيامبر ( ص ) به شام رفت . « 3 » * * *

--> ( 1 ) . تاريخ يعقوبى ، 2 / 21 . ( 2 ) . كشف الغمّه ، 2 / 134 ؛ بحار الانوار ، 16 / 9 . ( 3 ) . بحار الانوار ، 6 / 22 ؛ الخرائج و الجرائح ، 186 .