و به زودى پروردگارت آنچنان به تو عطا مىكند كه راضى شوى . ( سوره ضحى آيه 5 ) 1109 - عن جابر ، قال : دخل رسول اللّه على فاطمة و عليها كساء من جلد الابل ، فلمّا رآها بكى و قال : يا فاطمة تعجّلي مرارة الدنيا بنعيم الآخرة الجنة غدا . فأنزل اللّه تعالى ( و لسوف يعطيك ربّك فترضى ) . جابر گفت : پيامبر خدا بر فاطمه وارد شد و او عبايى از پوست شتر داشت وقتى آن را ديد گريه كرد و گفت : اى فاطمه سختى دنيا را در برابر نعمت فرداى آخرت تحمل كن ، پس خدا نازل كرد : « و لسوف يعطيك ربك فترضى » . 1110 - اين مضمون با تفاوت اندكى با سند ديگرى نيز نقل شده است . 1111 - عن ابن عباس في قوله تعالى : ( و لسوف يعطيك ربّك فترضى ) قال : يدخل اللّه ذرّيته الجنّة . ابن عباس دربارهء سخن خداوند : « و لسوف يعطيك ربك فترضى » گفت : خداوند ذريّهء او را به بهشت داخل مىكند . 1112 - عن علي بن أبي طالب قال : قال رسول اللّه ( ص ) : أشفع لأمتي حتى ينادي ربّي رضيت يا محمد فأقول ربّ رضيت . ثمّ قال : إنّكم معشر أهل العراق تقولون : إنّ أرجى آية في القرآن ( يا عبادي الذين أسرفوا على أنفسهم لا تقنطوا من رحمة اللّه ) قلت : إنّا لنقول ذلك . قال : و لكنّا أهل البيت نقول : إنّ أرجى آية في كتاب اللّه قوله تعالى : و لسوف يعطيك ربّك فترضى ) و هي الشفاعة . علىّ بن ابى طالب ( ع ) گفت : پيامبر خدا گفت : براى امتم شفاعت مىكنم تا اينكه پروردگارم ندا مىدهد : اى محمد راضى شدى ؟ و من مىگويم : پروردگارا راضى شدم ، سپس على گفت : اى مردم عراق شما مىگوييد : اميدوار كننده‌ترين آيه در قرآن اين آيه است « يا عبادى الذين اسرفوا على انفسهم لا تقنطوا من رحمة اللّه اى بندگان