مضمون حديث قبلى با سند ديگرى نيز از ابن عباس نقل شده به اضافهء اينكه ابن عباس گفت : سخن خداوند : « فلهم جنات المأوى » دربارهء على است و سخن خداوند : « فمأواهم النار جايگاه آنان آتش است » دربارهء وليد بن عقبه نازل شده است . 615 - عن ابن عباس في قول اللّه عز و جلّ : ( أ فمن كان مؤمنا كمن كان فاسقا ، لا يستوون ) قال : أما المؤمن فعلىّ بن ابى طالب ، و الفاسق عقبة بن أبي معيط ، و ذلك لسباب كان بينهم فأنزل اللّه عزّ و جلّ ذلك . ابن عباس دربارهء سخن خداوند : « افمن كان مؤمنا كمن كان فاسقا » گفت : مؤمن على ابن ابى طالب و فاسق وليد بن عقبة بن ابى معيط است و اين بدانجهت بود كه ميان آنها سخنان دشنام گونه‌اى رد و بدل شد و خدا اين آيه را نازل كرد . 616 - 619 - همين مضمون با اندك تفاوتى از سليمان بن حسين و سدّى و عبد الرحمان بن ابى ليلى و محمد بن مغيره نيز نقل شده است . 620 - عن عطاء بن يسار قال : نزلت سورة السجدة بمكّة ، إلّا ثلاث آيات منها نزلت بالمدينة في عليّ و الوليد بن عقبة ؛ و كان بينهما كلام فقال الوليد : أنا أبسط منك لسانا و أحدّ سنانا . فقال عليّ : أسكت فإنّك فاسق . فأنزل اللّه فيهما : ( أفمن كان مؤمنا كمن فاسقا ) . عطاء بن يسار گفت : سوره سجده در مكه نازل شده مگر سه آيه از آن كه در مدينه و دربارهء على و وليد بن عقبه نازل شد و ميان آن دو سخنى بود ، وليد گفت : زبان من گوياتر و نيزهء من تيزتر از توست ، على گفت : ساكت باش كه تو فاسق هستى و خدا اين آيه را دربارهء آن دو نازل كرد : « افمن كان مؤمنا كمن كان فاسقا » . 621 - 623 - شبيه مضمون حديث 613 از طريق كلبى و سدّى و محمد بن سيرين نيز نقل شده است .