ما تقول أنت يا شيبة ؟ قال : أوتيت ما لم يؤت أحد . فقال و ما أعطيت ؟ قال أعطيت عمارة المسجد الحرام . فقال لهما علي : استحييت لكما يا شيخان فقد أوتيت على صغرى ما لم تؤتياه . فقالا : و ما أوتيت يا علي ؟ قال : ضربت خراطيمكما بالسيف حتى آمنتما بالله و رسوله . فقام العباس مغضبا يجرّ ذيله حتّى دخل على رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم فقال له النبي : ما وراؤك يا عباس ؟ فقال : ألا ترى ما يستقبلني به هذا الصبيّ ؟ قال : و من ذلك ؟ قال : عليّ بن ابى طالب . فقال النبيّ : ادعوا لي عليا . فدعي فقال له : يا عليّ ما الذي حمل على ما استقبلت به عمّك ؟ فقال : يا رسول اللّه صدمته بالحقّ أن غلظت له آنفا فمن شاء فليغضب و من شاء فليرض . إذ نزل جبرئيل فقال : يا محمّد إنّ ربّك يقرؤك السلام و يقول : أتل عليهم هذه الآية : ( أجعلتم سقاية الحاج و عمارة المسجد الحرام كمن آمن باللّه و اليوم الآخر و جاهد في سبيل اللّه ، لا يستوون عند اللّه ) فقال العباس : إنّا قد رضينا . ثلاث مرات . ابن بريده از پدرش نقل مىكند كه گفت : هنگامى كه شيبه و عباس با يكديگر مفاخره مىكردند ، علىّ بن ابى طالب ( ع ) از كنار آنان مىگذشت پس به آنان گفت : دربارهء چه چيزى به يكديگر افتخار مىكنيد ؟ عباس گفت : يا على به من فضيلتى داده شد كه به هيچ كس داده نشده است . گفت : اى عباس چه چيزى به تو داده شده است ؟ گفت : آب دادن حاجيان به من داده شده . على گفت : اى شيبه تو چه مىگويى ؟ گفت : چيزى به من داده شده كه به هيچ كس داده نشده است . گفت : چه چيزى به تو داده شده ؟ گفت : تعمير كردن مسجد الحرام . على به آنان گفت : از شما پيران شرم دارم ، به من با كوچكى سنّم چيزى داده شده كه به شما داده نشده است . گفتند : يا على چه چيزى به تو داده شده ؟ گفت : من با شمشير ، دماغ شما را زدم تا به خدا و رسول او ايمان آورديد .