مىدانى دستور بده اين مقدار طعام به من بدهند ، پيامبر سخن او را پذيرفت ، فاطمه گفت : يا رسول اللّه اگر صلاح مىدانى براى من هم همان مقدار كه به عمويم دادى بده ، پيامبر فرمود : آرى . سپس زيد بن حارثه گفت : يا رسول اللّه به من زمينى داده بودى كه زندگى من از آن بود سپس آن را از مىگرفتى ، اگر صلاح مىدانى آن را به من برگردان . فرمود : آرى . من ( على ) گفتم : اگر صلاح بدانى مرا متولى آن حقى كه خدا آن را در كتاب خود براى ما قرار داده يعنى خمس كن تا آن را در زمان حيات تو تقسيم كنم و كسى بعد از تو در ان با من نزاع نكند . پيامبر فرمود : چنين كن و پيامبر مرا متولى آن كرد و در زمان حيات او من آن را تقسيم مىكردم ، سپس ابو بكر مرا متولى آن كرد و در زمان حيات او آن را تقسيم مىكردم ، سپس عمر مرا متولى آن كرد و من آن را تقسيم مىكردم ، تا اينكه آخرين سال زندگى عمر بود كه مال بسيارى به او رسيد و او حق ما را جدا كرد و نزد من فرستاد و گفت : اين حق شماست آن را بگير . من گفتم : امسال ما از آن بى نياز هستيم و مسلمان به آن احتياج دارند و آن سال آن را برگردانيد و ديگر بعد از او هيچ كس ما را به سوى آن نخواند ، تا اكنون كه من در اينجا هست . عباس با من ملاقات كرد و گفت : يا على آن روز از ما چيزى را گرفتى كه هرگز به ما باز گردانيده نشد . 295 - عن مجاهد في قوله تعالى : ( و لذي القربى ) قال : هم أقارب النبي الذين لم يحل لهم الصدقة . مجاهد دربارهء « و لذى القربى » گفت : آن خويشاوندان پيامبر هستند كه صدقه براى آنان حلال نيست . 296 - عن مجاهد ، قال : كان النبي صلى اللّه عليه و آله و سلم و أهل بيته لا تحلّ لهم الصدقة فجعل لهم الخمس . مجاهد گفت : براى پيامبر و خاندان او صدقه حلال نبود پس براى آنان خمس را قرار داد . 297 - عن قتادة قال : سهم ذوي القربى طعمة كانت لقرابة رسول اللّه صلى اللّه