جبرئيل به پيامبر نازل شد و به او گفت : خداوند تو را فرمان مىدهد كه امت خود را به نماز وادار كنى ، پس به آن وادار كرد . سپس نازل شد و گفت : خداوند تو را فرمان مىدهد كه امت خود را به زكات وادار كنى ، پس به آن وادار كرد ، سپس نازل شد و گفت : خداوند تو را فرمان مىدهد كه امت خود را به روزه دارى وادار كنى ، پس وادار كرد ، سپس نازل شد و گفت : خدا تو را فرمان مىدهد كه امت خود را به حج وادار كنى ، پس وادار كرد . سپس نازل شد و گفت : خداوند تو را فرمان مىدهد كه امت خود را به ولىّ آنان راهنمايى كنى همانگونه كه به نماز و زكات و روزه و حج وادارشان كردى تا در همهء اينها حجت براى آنان تمام شود ، پيامبر گفت : پروردگارا قوم من به عصر جاهليت نزديك هستند و در ميان آنان رقابت و فخر فروشى وجود دارد و مردى در ميان آنان نيست مگر اينكه كينه‌اى نسبت به ولىّ خود دارد و من مىترسم ، پس خداوند نازل كرد : « يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليك من ربك و ان لم تفعل فما بلغت رسالته » يعنى تمام آن را نرسانيده‌اى « و اللّه يعصمك من الناس » چون خداوند نگهدارى او را تضمين كرد و او را ترسانيد ، او دست علىّ بن ابى طالب را گرفت و گفت : اى مردم هر كس كه من مولاى اويم على مولاى اوست ، خداوندا هر كس را كه او را دوست داشته باشد دوست بدار و هر كس را كه او را خوار سازد خوار كن و هر كس را كه به او محبت داشته باشد محبت كن و هر كس را كه به او بغضى داشته باشد بغض كن . زياد گفت : عثمان گفت : به سوى شهر خود چيزى را كه دوست داشتنىتر از اين حديث باشد ، نمىبرم . 249 - عن ابن عباس و جابر بن عبد اللّه قالا : أمر اللّه محمدا أن ينصب عليا للناس ليخبرهم بولايته فتخوّف رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم أن يقولوا حابا ابن عمه و أن يطعنوا في ذلك عليه ، فأوحى اللّه إليه : ( يا أيها الرسول بلغ ما أنزل إليك من ربك ) الآية ، فقام رسول اللّه بولايته يوم غدير خم . ابن عباس و جابر گفتند : خداوند محمد ( ص ) را امر كرد كه على را براى مردم