239 - عن عبد اللّه بن محمّد بن الحنفية قال : كان عليّ يصلّي إذ جاء سائل فسأله فقال بإصبعه فمدّها فأعطى السائل خاتما ، فجاء السائل إلى النبي صلّى اللّه عليه و آله و سلم فقال له النبي : هل أعطاك أحدا شيئا ؟ فنزلت فيه : ( إنما وليكم اللّه و رسوله ) . عبد اللّه بن محمد بن حنفيّه گفت : على نماز مىخواند كه سائلى آمد و از او سؤال كرد او انگشت خود را دراز كرد و انگشترش را به آن سائل داد ، سائل نزد پيامبر آمد و پيامبر به او گفت : آيا كسى چيزى به تو داد ؟ پس در اين باره نازل شد : « انما وليكم اللّه و رسوله » . 240 - عن ابن عبّاس في قوله : ( إنّما وليّكم اللّه و رسوله ) قال : نزلت في عليّ خاصّة ، و قوله : ( و من يتولّى اللّه و رسوله و الذين آمنوا ) في علي نزل . و قوله : بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ نزلت في عليّ ، أمر رسول اللّه أن يبلّغ فيه فأخذ بيد عليّ و قال : من كنت مولاه فعليّ مولاه . و قوله : ( لا تحرّموا طيّبات ما أحلّ اللّه لكم ) نزلت في عليّ و أصحابه منهم عثمان بن مظعون و عمار ، حرّموا على أنفسهم الشهوات و همّوا بالإخصاء . ابن عباس دربارهء آيه : « انما وليكم اللّه و رسوله » گفت : اين آيه در خصوص على نازل شده و آيه : « و من يتولّى اللّه و رسوله و الذين آمنوا » دربارهء على نازل شده و آيه : « بلغ ما انزل اليك » دربارهء على نازل شده كه پيامبر را امر كرد كه در حق او مطلب را به مردم برساند ، پس دست على را گرفت و گفت : هر كس كه من مولاى اويم على مولاى اوست . و آيه « لا تحرموا طيبات ما احل اللّه لكم » دربارهء على و ياران او مانند عثمان بن مظعون و عمار نازل شده و آنان شهوات را بر خود حرام كرده بودند و مىخواستند خود را خصى كنند . 34 و نيز در اين سوره نازل شده است : وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُونَ