پاك مصطفى باد ، و بر ازواج و اتباع و انصار و اشياع و آل و اصحاب او باد . اما بعد بدان كه شيخ امام عالم زاهد ابو سعد عبد الملك بن ابى عثمان الواعظ رحمة اللّه عليه كتابى ساخته است و آن را شرف النبى صلى اللّه عليه و آله نام نهاده . و در جمع آن رنجها ديده و مشقتها كشيده ، و ترتيبى و تبويبى نگاه داشته كه پيش از وى كس بر آن منوال رداى شرف نبافته بود ، و آن درجت و مرتبت نيافته . و آن را به زبان عربى ايراد كرده . و در خطبه آورده كه غرض از جمع اين كتاب دوستى رسول صلى اللّه عليه و آله بود . و هر كه چيزى دوست دارد ، ياد آن چيز بسيار كند . من احب شيئا اكثر ذكره . ديگر آنكه چون خوانندگان فضيلت و شرف مصطفى عليه السلام مىخوانند حامل مىشود بر آنكه صلوات و درود بر روان مطهر مىفرستند . و هر دعائى كه ميان دو صلوات گويند مستجاب باشد . چنان كه فرمود صلوات اللّه عليه : الدعا بين الصلاتين لا يرد . چون حال چنين بود ، از آن كتاب جماعتى را فايدت حاصل بود كه لغت تازى و عربيت دانستند و فارسىزبانان از آن منافع محروم بودند . پس مترجم اين كتاب ، امام عالم ربانى بارع ناسك متورع نجم الدين محمود بن على الراوندى رحمة اللّه عليه رحمة واسعه اين كتاب را نقل كرد از زبان تازى به پارسى لفظا بلفظ ، تا خوانندگان عجم را از آن فايدت حاصل باشد . و فايدت و منفعت آن عام و شامل شود ، و نقل كننده را به دعاى خير ياد دارند ان شاء اللّه وحده .