قيام مىنمودى . ( 1 ) و امير المؤمنين على بن ابى طالب چون وصافى رسول كردى ، گفتى : درازى بى اندام نبود و كوتاهى حقير نه ، ميانه بود و مويش سخت لزج نبود و راست نبود ، ميانه بود . در رويش گرديئى بود . رنگش سپيد بود و چشمش سياه و مژه‌ها دراز . موى تنك بر اندام ، خطى بر ميان شكم كشيده تا ناف . دست و پاى سطبر . چون رفتى چنان بودى كه در نشيب رود ، و چون باز نگريستى بجمله روى باز نگرستى . مهر نبوت بر ميان دو كتفش بود . سخاوتىترين همه مردم بود و راستگوىتر از همه خلق و نرمترين همه كس . هر كه او را ناگاه بديدى از او بترسيدى ، و هر كه با او نشست و خاست كردى او را دوست داشتى . هرگز پيش ازو و پس ازو مانند او كسى را نديدم . و ابو حمزه انس بن مالك خادم رسول بود گفت : رسول نيكو - ترين مردمان بود به قامت و نيكوترين مردمان به روى و خوشترين مردمان به بوى و نرم‌ترين مردمان به كف دست . من هرگز بوى مشك و عنبر خوشتر از بوى رسول نشنيدم ، و هرگز خز و حرير نرم‌تر از دست رسول نديدم صلى اللّه عليه و سلم و على آله الطاهرين .