مؤلف مجهول
132
شرح قصيده برده ( فارسي )
آخرت از آثار جود و انوار وجود تست ، و علم لوح و قلم رشحهاى از علم بىكران تست ، اگر از مايدهء شفاعت تو بدين عاصى گناهكار رسد از درياى جاه و مرتبهء وجود بىغايت و نهايت تو هيچ كم نخواهد شد . [ بيت 155 ] 155 يا نفس لا تقنطي من زلّة عظمت * انّ الكبائر في الغفران كاللّمم اى نفس عاصى ! نوميد مشو از گناهى كه بزرگ است ، بدرستى كه گناهى كه بزرگ است در آمرزيدن حضرت عزّت همچو گناهى خرد است . [ بيت 156 ] 156 لعلّ رحمة ربّي حين يقسمها * تأتي على حسب العصيان في القسم اميد هست كه رحمت پروردگار من در هنگامى كه قسمت كند آن را ، فرود آيد بر حسب معصيت و گناه در قسمت . يعنى : اى نفس عاصيهء من نوميد مشو از گناه بزرگ كه از تو صادر شده ، بدرستى كه گناهان كبيره در آمرزيدن نزد حق تعالى مانند صغيره است . يعنى چون باران مغفرت از آسمان عنايت باريدن گيرد و سيلاب رحمت و مغفرت روان شود خاشاك كبيره و صغيره از زمين دل بندهء عاصى بشويد . و اميد هست كه رحمت پروردگار من