( 1 ) فصل بيست و چهارم غدير خم پيامبر ( ص ) به همراه زيارت‌كنندگانى كه مكه در تاريخ درازش مانند آن را نديده بود به سوى مدينه رهسپار گرديد . چون به جائى نزديك جحفه در منطقهء رابغ رسيد ، پيش از آنكه گروههاى مردم به طرف مناطق خود بروند و پراكنده شوند ، در آن بيابان بىآب فرود آمد و مردم را از رفتن بازداشت . اين هنگامى بود كه خداوند بر او چنين نازل فرمود : « يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ » ( مائده / 67 ) ( اى فرستادهء ما آنچه را از پروردگارت بر تو فرود آمد برسان ، و اگر چنين نكردى رسالت او را نرسانده‌اى . خداوند ترا از مردم حفظ مىكند . ) پيامبر چاره‌اى جز انجام فرمان خداوند نيافت . بويژه كه ضمانت فرموده بود او را از شر مردم حفظ خواهد كرد . حقيقة كارى كه خداوند بر انجام آن سخت مىگيرد و انجام آن را به