مرگ پيران تناورى را ديدار كرد كه مهتران قوم بودند و رخنه‌ها با ايشان بسته مىشد » . ( 1 ) شيخ طبرسى در مجمع البيان از ابى عبد الله امام صادق ( ع ) نقل كرده كه سورهء عاديات هنگامى نازل گشت كه پيامبر ( ص ) على را به غزوهء ذات سلاسل فرستاد و او بر ايشان پيروز گشت ، پس از آنكه صحابهء ديگرى كه پيامبر ( ص ) براى اين كار گسيل داشته بود ناكام بازگشته بودند . چون اين سوره بر پيامبر فرود آمد به سوى مردم آمد و نماز صبح را با ايشان گزارد و سوره را در نمازش قرائت فرمود . هنگامى كه نماز را به پايان برد ، مسلمانان گفتند ما اين سوره را نمىشناختيم . پيامبر ( ص ) فرمود : آرى ، على بر دشمنان خدا پيروز شد و جبرئيل با اين سوره پيروزى او را در اين شب به من مژده داد . على ( ع ) نيز پس از چند روز با غنيمتها و اسيران به مدينه بازگشت . ( 2 ) در سبب نامگذارى اين غزوه به « ذات السلاسل » آمده است كه على پس از پيروزى بر دشمن و كشتن گروهى از ايشان ، كتفهاى اسيران را با ريسمان بهم بست بگونه‌اى كه گويا ايشان در زنجير بسته شده‌اند . و نيز گفته‌اند : سلاسل نام آبى در آنجا مىباشد . و گفته‌اند : مشركان خودشان را با زنجير به يكديگر بسته بودند تا از ميدان جنگ نگريزند . سيد محسن امين در اعيان الشيعة مىگويد : راوندى در خرائج و على بن ابراهيم در تفسيرش و زجاج و مقاتل و وكيع ثورى و سدى اين غزوه را به همين صورت يادآور شده‌اند و گروه ديگرى را نيز برشمرده است .