( 1 ) فصل بيستم فتح مكّه پيامبر و مسلمانان به همهء مواد صلحنامهء منعقد شده ميان آن حضرت و قريش در حديبيه پايبند بودند ، ولى قريش پس از جنگ مؤته نيروى مسلمانان را دست كم گرفتند و اين تصور آنها را به دست زدن به حماقتى واداشت كه پيمان مسالمت را پوچ و بىارزش كرد . در كتابهاى سيره و تاريخ آمده است كه پيمان حديبيه به هر كسى از عرب حق داده بود كه اگر بخواهد با محمد ( ص ) همپيمان شود . همچنانكه به هر كسى حق داده بود با قريش همپيمان گردد . ميان بنى بكر و خزاعه كينه‌هاى ديرينه‌اى وجود داشت و جنگهائى پىدرپى ميانشان پيش آمده بود . از اينرو هنگامى كه صلح حديبيه انجام گرفت ، خزاعه با پيامبر همپيمان شدند - همچنانكه در گذشته با نياى او عبد المطلب همپيمان بودند - و بنى بكر نيز با قريش همپيمان گشتند . اين حالت ادامه يافت و ايشان مىپنداشتند كه ديگر اموال و خونشان در امان است و هر يك از دو قبيله به