پيكار نمىكرديم ، نام خودت و نام پدرت را بنويس . پيامبر به على فرمود : آن را پاك كن و آنچه را او مىخواهد بنويس . در روايت بخارى آمده است كه على گفت : به خدا سوگند من آن را پاك نمىكنم . پيامبر نوشته را از دست او گرفت و واژهء رسول الله را پاك نمود . نسائى نيز در خصائص خود روايت نموده كه پيامبر در آن هنگام به على گفت : براى تو نيز چنين واقعه‌اى پيش خواهد آمد و تو به انجامش ناچار خواهى بود . « 1 » ( 1 ) در قرارداد صلح ذكر شد : طرفين مدت ده سال جنگ را كنار مىگذارند ( در روايت يعقوبى مدت سه سال آمده است ) و در اين مدت مردم در امان هستند و دو طرف دست از يكديگر بازخواهندداشت . هر كس بدون اجازهء وليش از قريش به محمد بپيوندند به قريش بازگردانده مىشود و هر كس از پيروان محمد به قريش بپيوندند به او بازگردانده نخواهد شد . هر كس از عرب كه بخواهد با محمد پيمان بندد مىتواند و هر كه بخواهد با قريش پيمان ببندد مىتواند . محمد و اصحابش آن سال به مدينه بازمىگردند بنا بر آنكه سال آينده به مكه بازگردند و به آن وارد شوند و سه روز در آن اقامت گزينند و فقط شمشيرهاى در نيام با خود داشته باشند نه سلاح ديگر . از جانب قريش گروهى از مشركان و سهيل بن عمرو آن را گواهى كردند و از اين سو تعدادى از مسلمانان و پيامبر ( ص ) . در اين هنگام

--> ( 1 ) - اين سخن پيامبر به على ( ع ) را گروهى از محدثان ، از جمله ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه آورده‌اند . پيامبر در آنچه كه خبر داده بود راست گفت . زيرا هنگامى كه در صفين در نتيجهء نيرنگ ابن عاص متاركهء جنگ برقرار شد و خواستند مواد موافقتنامه را بنويسند ، على ( ع ) فرمود بنويسند اين قراردادى است كه على أمير مؤمنان و معاوية بن ابى سفيان بر آن موافقت كرده‌اند . در اين هنگام نمايندگان معاويه گفتند : اگر ما ترا امير المؤمنين مىدانستيم كه با تو پيكار نمىكرديم ، بجاى آن خودت و نام پدرت را بنويس . على به كاتب دستور داد كه نام او و نام پدرش را بنويسد ، ولى نويسنده كه عبد الله بن عباس بود از اين كار خوددارى نمود . آنگاه على به وى آنچه را كه پيامبر ( ص ) در جنگ حديبيه فرموده بود اطلاع داد و اين يكى از دلائل بيشمار پيامبرى آن حضرت مىباشد .