آينده‌اى نزديك بر سرزمين حجاز و علاوه بر آن بر سرزمين ايران و روم حاكم خواهند گشت . قريش از همهء اينها آگاه بودند و از خبر نيرومندى مسلمانان بيش از ديگر قبايل عرب و يهود بر خود مىلرزيدند . قرشيان همان كسانى بودند كه از آغاز دعوت پيامبر بر سر راه او ايستاده و همواره با او مبارزه نموده و در طى سيزده سال او را مورد هجوم قرار دادند تا آنكه براى رهايى از مرگى كه برايش فراهم ديده بودند به هجرت روى آورد . ( 1 ) حال كه قريش از شكست دادن وى ناتوان شده بود ، جز اينكه دست خود را براى كمك به سوى يهود و ديگر اعراب در نقاط مختلف شبه جزيره دراز كند چه مىتوانست كرد ؟ شايد آنان با وى همدست شوند و در سرزمينى كه پيامبر را پناه داده و ياريش نموده بر وى هجوم برند و در طى چند روز انتقام خويش را از وى و پيروانش بازگيرند . يهوديان در آغاز كار به شوراندن مردم بر پيامبر و گردآوردن ايشان براى يورش به مدينه پرداختند ، در همان زمان قريش و ديگر قبايل عرب نيز در انديشهء اين كار بودند ولى از پيشدستى يهوديان در اين كار سپاسگزار شدند . پس از آنكه هدفشان يكى شد و در مقصد متحد شدند ، تلاشهاشان در اين زمينه به بار نشست . ( 2 ) در كتابهاى سيره و تاريخ آمده است كه در ماه شوال سال پنجم هجرى ، قريش و گروهى از اعراب و يهوديان بر حمله به پيامبر در مدينه همداستان شدند . داستان چنين بود كه گروهى از رهبران يهودان بنى نضير كه پيامبر آنان را از مدينه بيرون كرده و بخشى از اموالشان را مصادره نموده بود ، مانند سلام بن ابى حقيق و حى بن اخطب و كنانة بن ابى حقيق و هوذه بن قيس وائلى و گروهى جز آنان ، به سوى قريش رفته آنان را به جنگ با مسلمانان تشويق نمودند و وعده دادند كه تا بر كندن ريشهء پيامبر و اصحابش با ايشان همراهند . قريش گفتند : اى گروه يهود شما نخستين اهل كتابيد و از آنچه ما و محمد به آن عقيده داريم آگاه ، حال از شما مىپرسيم كه دين ما بهتر است يا دين او . سران يهود گفتند : البته دين شما بهتر از دين اوست و شما در داشتن