خلقت مساوى است با سراسرْ رحمت ، و حتى آنجايى هم كه عذاب هست ، خود عذاب از يك جنبهء ديگر - لااقل از اين جنبه كه ما نظام كل را در نظر بگيريم ، در نظام كل - باز نوعى رحمت است . مىگويد : « تَبارَكَ اسْمُ رَبِّكَ ذِى الْجَلالِ وَ الْاكْرامِ » مبارك باد ، افزون باد آن نام پروردگارت ، آن نامى كه صاحب جلال و اكرام است . گفتيم « جلال » « 1 » يعنى اجلُّ شأناً است ، منزه از نقص است ؛ به اصطلاح صفت سلبى [ است . ] « اكرام » « 2 » يعنى پر از كرامت است ، پر از جمال است . « ذِىالْجَلالِ وَالْاكْرامِ » صاحب جلال و جمال بودن ، يعنى از نقصها منزه بودن و به كمالها متصف بودن ، كه جمع ميان صفات سلبيه و صفات ثبوتيه هر دو در اين جمله شده است . و صلّى اللَّه على محمد و إله الطاهرين .

--> ( 1 ) . [ مقصود « ذىالجلال » است . ] ( 2 ) . [ مقصود « ذىالاكرام » است . ]