تفسير سورهء الرحمن ( 2 ) اعوذ باللَّه من الشّيطان الرجيم وَ الْارْضَ وَضَعَها لِلْانامِ . فيها فاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْاكْمامِ . وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ . فَبِأىِّ الاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ « 1 » . [ آيات اول سورهء الرحمن را ] « 2 » خوانديم كه سخن از تعليم قرآن و از خلقت انسان و از تعليم نطق و بيان و از نظام آسمان و خورشيد و ماه و بعد اشاره به درخت و گياه و امثال اينها بود ؛ در اينجا مىفرمايد : « وَ الْارْضَ وَضَعَها لِلْانامِ » و زمين را خدا براى مردم آفريد . « انام » يك نوع اسم جمع به معنى مردم است . انام يعنى « الناس » ، يعنى مردم . زمين را خدا براى مردم [ آفريد . ] « 3 » اينجا دو جهت هست كه ما بايد به اين دو جهت توجه كنيم . مسؤوليت انسان در مقابل نعمتها يكى اين است كه بينش يك نفر موحد در عالم خلقت هميشه اين طور بايد باشد كه نظامى است در عالم و رابطه‌اى است در خلقت اشياء ؛ يعنى اگر زمين شرايط زندگى

--> ( 1 ) . الرحمن / 10 - 13 . ( 2 ) و 3 . [ افتادگى از نوار است . ] ( 3 )