خود نيز به گروههاى مختلف ( خوبها و بدها ) تقسيم مىشود همهء افراد آن در حال پرورش يافتن هستند ؛ و جالب اين است كه گويى جهان يك محيط مساعد كشاورزى است و هرگونه بذرى در آن پاشيده شود پرورش مىيابد ؛ در اين عالم نه تنها خوبها تكامل مىيابند بلكه بدها يعنى كسانى كه تخم بد مىكارند نيز در نظام اين جهان مراحل خود را طى مىكنند . در سورهء بنىاسرائيل مىفرمايد : مَنْ كانَ يُريدُ الْعاجِلَةَ عَجَّلْنا لَهُ فيها ما نَشاءُ لِمَنْ نُريدُ ثُمَّ جَعَلْنا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْليها مَذْموماً مَدْحوراً . وَ مَنْ ارادَ الْاخِرَةَ وَ سَعى لَها سَعْيَها وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَاولئِكَ كانَ سَعْيُهُمْ مَشْكوراً . كُلًاّ نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّكَ وَ ما كانَ عَطاءُ رَبِّكَ مَحْظوراً « 1 » . خلاصهء مضمون اين آيات اين است كه : هركس كه طالب دنيا باشد و بذر دنيايى بكارد ما هم او را مدد رسانده و بذرى كه پاشيده است به ثمر مىرسانيم ولى آن اندازه كه بخواهيم و براى هركس كه خود اراده كنيم ؛ يعنى آنجا سنت قطعى و لايتخلّف در كار نيست كه حتماً هركس ثمرهء نقد و عاجل بخواهد كارش را به نتيجه برسانيم . علت اينكه بذر دنياطلبى نتيجه‌اش صد درصد قطعى نيست اين جهت است كه دنيا پر از تزاحم و آفات و موانع است نه اينكه اين جهان براى پرورش اين بذرها ساخته نشده است . بعد مىفرمايد : ولى به طور قطعى چنين كسى كه هدفش را محصور و محدود به دنيا كرده و از مسير شايستهء انسان خارج شده است ، از جهنم سر درخواهد آورد . و اما اگر كسى هدف دنيايى نداشته باشد و بذر آخرتى بكارد و در راه آن سعى و كوشش كند اين عمل هيچ گاه ضايع نمىگردد و به نتيجه مىرسد . كُلًاّ نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هؤُلاءِ هم آن دسته را ما مدد مىكنيم و هم به اين دسته مدد مىرسانيم . خلاصه اينكه نظام اين عالم اين‌گونه ساخته شده است كه هركس هر بذرى بپاشد اين دستگاه ، مساعد براى پرورش دادن است و همان بذر را پرورش مىدهد ؛

--> ( 1 ) . اسراء ( بنىاسرائيل ) / 18 - 20 .