تفسير سورهء حمد بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ . الرَّحْمنِ الرَّحيمِ . مالِكِ يَوْمِ الدّينِ . ايّاكَ نَعْبُدُ وَ ايّاكَ نَسْتَعينُ . اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقيمَ . صِراطَ الَّذينَ انْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَاالضّالّينَ « 1 » . در قرآن مكتوب ، از همان آغاز كه قرآن به كتابت درآمده است ، در اول هر سوره‌اى به استثناى سورهء برائت « بسم اللَّه الرحمن الرحيم » است ؛ يعنى سوره با بسم اللَّه آغاز مىشود . ولى ديرزمانى است كه بين شيعه و سنى بر سر اينكه آيا اين آيه جزء هر سوره است يا نه ، اختلاف عظيمى وجود دارد . اهل تسنن آن را جزء هيچ سوره‌اى نمىدانند و شروع هر سوره را با بسم اللَّه از قبيل شروع هر كار ديگر با بسم اللَّه مىشمارند كه بسم اللَّه جزء آن كار نيست بلكه در عمل گاهى سوره‌ها را بدون بسم اللَّه آغاز مىكنند . در نماز ، حمد و يا هر سوره‌اى را كه احياناً بخواهند بعد از حمد بخوانند بدون بسم اللَّه مىخوانند . شيعه به پيروى از ائمهء اطهار عليهم السلام به شدت با اين مسئله مخالفت دارند ، تا آنجا

--> ( 1 ) . سورهء حمد .