وِفادَتَهُ ، فَقالَ سُبْحانَهُ : وَ لِلَّهِ عَلَى النّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ الَيْهِ سَبيلًا وَ مَنْ كَفَرَ فَانَّ اللَّهَ غَنِىٌّ عَنِ الْعالَمينَ . [ و زيارت خانهء محترم و شكوهمند خود را كه قبلهء مردم قرار داده بر شما واجب نمود ، كه حاجيان مانند شتران تشنهء به آب رسيده به آن در مىآيند ، و چون كبوتران مشتاق آشيانه به آن روى مىآورند . و خداى سبحان حج را نشانهء خاكسارى بندگان در برابر عظمت او ، و اعترافشان به عزت خداوندىاش قرار داد ، و از ميان آفريدگانش شنوندگانى را برگزيد كه دعوتش را پاسخ گفتند و سخن او را تصديق نمودند ، و در جاهايى كه پيامبران او به عبادت برخاستند ايستادند ، و شباهتى با فرشتگانى كه گرداگرد عرش مىگردند پيدا نمودند ، در تجارتخانهء عبادت او سودها مىجويند و به وعده‌گاه آمرزش او شتابان روى مىآورند . خداى سبحان كعبه را نشانهء اسلام و حرم امن پناهندگان قرار داد . زيارتش را واجب ، رعايت حقش را لازم و رفتن به سويش را بر شما حتم گردانيد ، و فرمود : و حق خداوند بر مردم است بر آنان كه توانايى رفتن دارند كه زيارت آن خانه كنند ، و هركه با نرفتن خود كفر ورزد بداند كه خداوند از همهء جهانيان بىنياز است . ] 28 . نهج‌البلاغه ، حكمت 252 : فَرَضَ اللَّهُ الْايمانَ تَطْهيراً مِنَ الشِّرْكِ وَ الصَّلوةَ تَنْزيهاً عَنِ الْكِبْرِ وَ الزَّكوةَ تَسْبيباً لِلرِّزْقِ وَ الصِّيامَ ابْتِلاءً لِاخْلاصِ الْخَلْقِ وَ الْحَجَّ تَقْرِبَةً « 1 » لِلدّينِ وَ الْجِهادَ عِزّاً لِلْاسْلامِ وَ الْامْرَ بِالْمَعْروفِ مَصْلَحَةً لِلْعَوامِّ وَ النَّهْىَ عَنِ الْمُنْكَرِ رَدْعاً لِلسُّفَهاءِ وَ صِلَةَ الرَّحِمِ مَنْماةً لِلْعَدَد وَ الْقِصاصَ حَقْناً لِلدِّماءِ وَ اقامَةَ الْحُدودِ اعْظاماً لِلْمَحارِمِ وَ تَرْكَ شُرْبِ الْخَمْرِ تَحْصيناً لِلْعَقْلِ وَ مُجانَبَةَ السَّرِقَةِ ايجاباً لِلْعِفَّةِ وَ تَرْكَ الزِّنا تَحْصيناً لِلنَّسَبِ وَ تَرْكَ اللِّواطِ تَكْثيراً لِلنَّسْلِ وَ الشَّهاداتِ اسْتِظْهاراً عَلَى الْمُجاحَداتِ وَ تَرْكَ الْكَذِبِ تَشْريفاً لِلصِّدقِ وَ السَّلامَ اماناً

--> ( 1 ) . تَقْوِيَةً ( خ )