امن قرار ده و من و فرزندانم را از پرستش بتها بدور دار . پروردگارا ، آن بتها موجب گمراهى بسيارى از مردم شده‌اند ، پس هركه مرا پيروى كند از من است و هركه مرا نافرمانى كند همانا تو بسيار آمرزنده و مهربانى . پروردگارا ، من برخى از فرزندانم ( اسماعيل و اولاد آيندهء او ) را در دره‌اى خشك و بىگياه نزد خانهء محترم و پرشكوه تو جاى دادم ، پروردگارا براى آنكه نماز را به پا دارند ، پس تو هم دلهاى مردمى را چنان ساز كه به سوى آنان گرايد ، و از ميوه‌ها ( ى گوناگون ساير سرزمينها ) روزى آنان كن ، باشد كه سپاس گزارند . پروردگارا همانا تو مىدانى آنچه را كه ما پنهان مىداريم و آنچه را كه آشكار مىكنيم ، و هيچ چيزى در زمين و آسمان بر خدا پنهان نيست . سپاس و ستايش خدايى را كه به من در سر پيرى اسماعيل و اسحاق را بخشيد ، همانا پروردگارم شنواى دعاست . پروردگارا مرا برپادارندهء نماز گردان و از فرزندانم نيز ، و پروردگارا دعاى مرا بپذير . ] 7 . وسائل ، جلد 2 ، صفحهء 136 ، حديث 15 : فِى العلل وَ عيون‌الاخبار بِاسانيدَ تَأْتى عَنِ الْفَضْلِ بْنِ شاذانَ عَنِ الرِّضا عليه السلام فى حَديثٍ طَويلٍ قالَ : انَّما امِروا بِالْحَجِّ لِعِلَّةِ الْوِفادَةِ الَى اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ طَلَبِ الزِّيادَةِ وَ الْخُروجِ مِنْ كُلِّ مَا اقْتَرَفَ الْعَبْدُ تائِباً مِمّا مَضى مُسْتأْنِفاً لِما يَسْتَقْبِلُ مَعَ ما فيهِ مِنْ اخراجِ الْامْوالِ وَ تَعَبِ الْابْدانِ وَ الْاشْتِغالِ عَنِ الْاهْلِ وَ الْوَلَدِ وَ حَظْرِ النَّفْسِ عَنِ اللَّذّاتِ شاخِصاً فِى الْحَرِّ وَ الْبَرْدِ ثابِتاً عَلى ذلِكَ دائِماً ، مَعَ الْخُضوعِ وَ الْاسْتِكانَةِ وَ التَّذَلُّلِ مَعَ ما فى ذلِكَ لِجَميعِ الْخَلْقِ مِنَ الْمَنافِع لِجَميعِ مَنْ فى شَرْقِ الْارْضِ وَ غَرْبِها وَ مَنْ فِى الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ مِمَّنْ يَحُجُ وَ مِمِّنْ لايَحُجُّ مِنْ بَيْنِ تاجِرٍ وَ جالبٍ وَ بائِعٍ وَ مُشْتَرٍ وَ كاسِبٍ وَ مِسْكينٍ وَ مُكارٍ وَ فَقيرٍ وَ قَضاءِ حَوائِجِ اهْلِ الْاطْرافِ فِى الْمَواضِعِ الْمُمْكِنِ لَهُمُ الْاجْتِماعُ فيهِ مَعَ ما فيهِ مِنَ التَّفَقُّهِ وَ نَقْلِ اخْبارِ الْائِمَّةِ فى كُلِّ صُقْعٍ وَ ناحِيَةٍ ، كَما قالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ : فَلَوْلا نَفَرَ مَنْ كُلِّ فِرْقَةٍ . . . وَ لِيَشْهَدوا مَنافِعَ لَهُمْ . [ و در كتاب علل الشرايع و عيون اخبار الرضا به چند سند از فضل بن شاذان ، از حضرت رضا عليه السلام در حديثى طولانى روايت كرده كه فرمود :