بايد زاهدانه زندگى كنيم كه زهد ما همدردى با فقرا باشد . روزى كه ديگران توانستند لباس فاخر بپوشند ما هم لباس فاخر مىپوشيم . اين وظيفهء همدردى براى همه است ولى براى پيشوايان امّت خيلى بيشتر و دقيقتر است . اين داستان را كه مىخواهم عرض بكنم در نهج‌البلاغه است و زياد شنيده‌ايد : على عليه السلام بعد از جنگ جمل كه در آن فاتح شدند ، وقتى وارد بصره گرديدند ، وارد بر خانهء علاء بن زياد شدند و او خانهء بسيار مجلّلى داشت . حضرت اول به صورت اعتراض مانندى به او فرمودند : اين خانهء به اين بزرگى را مىخواهى چكار كنى ؟ در خانهء كوچكترى هم مىتوانى زندگى كنى ، تو در آخرت به خانهء بزرگ احتياج دارى . بعد فرمودند : بلى مىتوانى همين خانهء بزرگ را وسيلهء خانهء بزرگترى در آخرت قرار بدهى به شرط اينكه در اين خانه مهمان بياورى و آن را وسيله قرار دهى براى خدمت كردن به خلق . بعد آن مرد عرض كرد : يا اميرَالْمُؤْمِنينَ ! اشْكو الَيْكَ اخى عاصِمَ بْنَ زِيادٍ من شكايت برادرم عاصم بن زياد را خدمت شما مىكنم . فرمودند : چطور شده است ؟ عرض كرد : برادرم ، زاهد و راهب و گوشه‌نشين شده ، حاضر نيست غذاى خوب بخورد و اصرار دارد غذاى نامطبوع بخورد و لباس خيلى درشت بپوشد و از لذت دنيا كناره‌گيرى كرده است . حضرت على عليه السلام فرمودند : عَلَىَّ بِهِ احضارش كنيد . عاصم را آوردند . حضرت با بيان عتاب‌آميزى به او فرمودند : يا عُدَىَّ نَفْسِهِ اى ستمگرك بر خود ! لَقَدِ اسْتَهامَ بِكَ الْخَبيثُ ؟ آيا شيطان تو را گول زده است ؟ شيطان بر تو مسلّط شده است ؟ چرا نعمتهاى خدا را رها كرده‌اى ؟ تو كوچكتر از اين هستى كه خدا از تو بازخواست كند كه چرا از نعمتهاى من استفاده كردى . خدا نعمتها را براى استفاده كردن خلق كرده است . اين مرد جواب خيلى روشنى داشت ، گفت : يا اميرَالْمُؤْمِنينَ ! هذا انْتَ شما كه اين حرف را به من مىزنيد ، خودتان هم كه مثل من زندگى مىكنيد . لباس من كه از لباس شما درشت‌تر نيست ، خوراك من كه از خوراك شما پايين‌تر نيست . من مثل شما زندگى مىكنم . فرمود : اشتباه كرده‌اى ، من پيشواى خلقم و تو يكى از مأمومين هستى . انَّ اللَّهَ تَعالى فَرَضَ عَلى ائِمَّةِ الْحَقِّ انْ يُقَدِّروا انْفُسَهُمْ بِضَعَفَةِ النّاسِ كَيْلا يَتَبَيَّغَ بِالْفَقيرِ فَقْرُهُ « 1 » . وظيفهء

--> ( 1 ) . نهج‌البلاغه فيض‌الاسلام ، خطبهء 200 ، صفحهء 663 .