مىكنيم نمىگوييم من فقط براى شخص تو سلم و سلام و صلح و سلامت مىخواهم ، بلكه مىگوييم من براى شما برادران عموماً آرزوى سلم و سلامت مىكنم . حرف من اين است : ما اگر از يك چيزى مىخواهيم دست برداريم اول فكر كنيم ببينيم آيا آنچه كه بعد انتخاب مىكنيم بهتر از اين است ؟ بعد يك چيزى انتخاب مىكنيم بىمعنى و نامفهوم . يك عده افراد به همديگر كه مىرسند اصلًا سلام نمىكنند . مثل اينكه حيوان صامت هستند . وقتى به همديگر برمىخورند كأنه لالند و زبان ندارند . يك عدهء ديگر مىگويند تعظيم عرض مىكنم . مگر « تعظيم » عرض‌كردنى است ؟ ! نادانى تا كجا ؟ ! يا يكى تنها مىگويد سلام . سلام [ به تنهايى ] سلام نيست ، [ بايد گفت : ] سلام عليكم . خجالت هم نبايد كشيد ، شجاعت و عرضه و شخصيت بايد داشت ، با صداى بلند بايد گفت : سلام عليكم . در اسلام افشاى سلام ، يعنى بلند سلام كردن ، سنت است ، كه پيغمبر اكرم فرمود : در معراج مقامات خيلى عالى را ديدم ، سؤال كردم براى كيست ؟ گفتند براى كسانى كه اطعام طعام مىكنند ، ديگران را سير مىكنند ، و ديگر اينكه سلام را افشا مىنمايند ، بلند سلام مىكنند ، و سوم اينكه در شبها در حالى كه ديگران در خوابند به پا مىخيزند و نماز مىخوانند . اين را هم بدانيد كه ابتداى به سلام سنت است و جواب سلام واجب . بعضى افرادى كه دچار عقدهء حقارتند و در خودشان احساس حقارت مىكنند ، از هر وسيله‌اى [ استفاده مىكنند ] براى اينكه تكبر كنند بگويند ما آنچه كه هستيم نيستيم ، من كوچك نيستم بزرگم . يكى از مظاهرِ نشان دادن عقدهء حقارت اين است كه - مخصوصاً اگر پشت يك ميزى هم نشسته باشد - يك نفر از در وارد مىشود ، به عنوان يك مسلمان سلام مىكند ، او سرش را بلند مىكند جواب سلام نمىدهد . جواب سلام واجب است . سلام و ابتداى به سلام سنت است . اگر ده اجر براى سلام باشد نُه اجرش مال كسى است كه ابتداى به سلام مىكند و يكى مال كسى است كه جواب مىدهد ، در حالى كه او سنت را بجا آورده و اين واجب را . در سيرهء رسول خدا شنيده‌ايد كه هيچ كس در همهء عمر نتوانست بر پيغمبر اكرم سبقت به سلام بگيرد . آنچنان مراقب بود . هركسى كه پيدا مىشد ، قبل از اينكه او سلام كند پيغمبر به او سلام مىكرد . اين حرفها كجا رفت ؟ به كلى فراموش شد . يك موضوع ديگر هم عرض بكنم . روز عاشوراست ، بايد وارد مصائب ابا عبداللَّه عليه السلام بشويم .