علامهء امينى در مقدمهء جلد هشتم تحت عنوان « الغدير يوحّد الصفوف فى الملأ الاسلامى » مستقيماً وارد بحث نقش الغدير در وحدت اسلامى مىشوند . معظم‌له در اين بحث ، اتهامات كسانى را كه مىگويند الغدير موجب تفرقهء بيشتر مسلمين مىشود ، سخت رد مىكنند ، و ثابت مىكنند كه برعكس ، الغدير بسيارى از سوء تفاهمات را از بين مىبرد و موجب نزديكتر شدن مسلمين به يكديگر مىگردد . آنگاه اعترافات دانشمندان اسلامى غيرشيعه را در اين باره شاهد مىآورند و در پايان ، نامهء شيخ محمّد سعيد دحدوح را به همين مناسبت نقل مىكنند . ما براى پرهيز از اطالهء بيشتر ، از نقل و ترجمهء تمام گفتار علامهء امينى تحت عنوان بالا كه همه در توضيح نقش مثبت الغدير در وحدت اسلامى است صرف‌نظر مىكنيم ، زيرا آنچه نقل كرديم براى اثبات مقصود كافى است . نقش مثبت الغدير در وحدت اسلامى از اين نظر است كه اولًا منطق مستدل شيعه را روشن مىكند ، و ثابت مىكند كه گرايش در حدود صد ميليون مسلمان به تشيع - بر خلاف تبليغات زهرآگين عده‌اى - مولود جريانهاى سياسى يا نژادى و غيره نبوده است ، بلكه يك منطق قوى متكى به قرآن و سنت موجب اين گرايش شده است . ثانياً ثابت مىكند كه پاره‌اى اتهامات به شيعه - كه سبب فاصله گرفتن مسلمانان ديگر از شيعه شده است - از قبيل اينكه شيعه غيرمسلمان را بر مسلمانِ غيرشيعه ترجيح مىدهد و از شكست مسلمانان غير شيعه از غير مسلمان شادمان مىگردد ، و از قبيل اينكه شيعه به‌جاى حج به زيارت ائمه مىرود ، يا در نماز چنين مىكند و در ازدواج موقت چنان ، به كلى بىاساس و دروغ است . ثالثاً شخص شخيص اميرالمؤمنين على عليه السلام را كه مظلومترين و مجهول‌القدرترين شخصيت بزرگ اسلامى است و مىتواند مقتداى عموم مسلمين واقع شود ، و همچنين ذرّيّهء اطهارش را به جهان اسلام معرفى مىكند . برداشت ديگران از « الغدير » برداشت بسيارى از دانشمندان بىغرض مسلمان غيرشيعه از الغدير همين است كه ما گفتيم . محمّد عبدالغنى حسن مصرى در تقريظ خود بر الغدير كه در مقدمهء جلد اول ، چاپ دوم ، چاپ شده است مىگويد :