لايَكُنْ لَكَ الَى النّاسِ سَفيرٌ الّا لِسانُكَ ، وَ لا حاجِبٌ الّا وَجْهُكَ « 1 » . در هر بامداد و شام ساعتى براى رسيدگى به امور رعيت معين كن و به سؤالات آنها شخصاً جواب ده و نادان و گمراهشان را متوجه ساز ، با دانشمندان در تماس باش و جز زبانت واسطه‌اى بين خود و مردم قرار مده و جز چهره‌ات حاجبى . به مالك اشتر مىنويسد : وَ اجْعَلْ لِذَوِى الْحاجاتِ مِنْكَ قِسْماً تُفَرِّغُ لَهُمْ فيهِ شَخْصَكَ ، وَ تَجْلِسُ لَهُمْ مَجْلِساً عامّاً فَتَتَواضَعُ فيهِ لِلَّهِ الَّذى خَلَقَكَ ، وَ تُقْعِدُ عَنْهُمْ جُنْدَكَ وَ أعْوانَكَ مِنْ أحْراسِكَ وَ شُرَطِكَ حَتّى يُكَلِّمَكَ مُتَكَلِّمُهُمْ غَيْرَ مُتَعْتَعٍ ، فَانّى سَمِعْتُ رَسولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عليه وَ آلِهِ يَقولُ فى غَيْرِ مَوْطِنٍ : لَنْ تُقَدَّسَ امَّةٌ حَتّى يُؤْخَذَ لِلضَّعيفِ فيها حَقُّهُ مِنَ الْقَوِىِّ غَيْرَ مُتَعْتَعٍ « 2 » . براى ارباب رجوع وقتى مقرر كن و خود شخصاً به گرفتاريهايشان برس و براى اين موضوع مجلسى عمومى تشكيل ده و در آن مجلس براى خدايت كه تو را آفريده و اين مقام داده فروتنى كن ، و در اين موقع ارتش و مأموران و پاسبانان را از جلو چشم مردم دور كن تا بدون پروا و هراس با تو سخن گويند ، زيرا مكرر از رسول خدا شنيدم كه مىفرمود : هرگز ملتى به قداست و پاكى نخواهد رسيد مگر آنكه در ميان آنها حق ضعفا از اقويا و نيرومندان بدون لكنت و پروا گرفته شود . باز دربارهء منع احتجاب مىنويسد : فَلا تُطَوِّلَنَّ احْتِجابَكَ عَنْ رَعِيَّتِكَ فَإنَّ احْتِجابَ الْوُلاةِ عَنِ الرَّعِيَّةِ شُعْبَةٌ مِنَ

--> ( 1 ) . نهج‌البلاغه ، نامهء 67 . ( 2 ) . نهج‌البلاغه ، نامهء 53 .