و براى اينكه تكليف رهبرى را روشن كرده باشم ، گفتم : امروز هم ما به خواجه نصيرالدين‌ها ، بوعلى سيناها ، ملا صدراها ، شيخ انصارىها ، شيخ بهايىها ، محقق حلّىها و علامهء حلّىها احتياج داريم اما خواجه نصيرالدين قرن چهاردهم نه خواجه نصيرالدين قرن هفتم ، بوعلى قرن چهاردهم نه بوعلى قرن چهارم ، شيخ انصارى قرن چهاردهم نه شيخ انصارى قرن سيزدهم ، يعنى همان خواجه نصير و همان بوعلى و همان شيخ انصارى با همهء آن مزاياى فرهنگى به علاوهء اينكه بايد به اين قرن تعلق داشته باشد و درد اين قرن و نياز اين قرن را احساس نمايد . و باز اضافه كردم كه : من جريانى را اكنون لمس مىكنم كه برق اميد را در قلبم بيش از پيش روشن مىكند و آن اينكه مىبينم عده‌اى از جوانان با ايمان ماكه دورهء دانشگاهى را طى كرده و يا مشغول طى كردن‌اند و عن‌قريب گواهينامهء دانشگاهى مىگيرند ، با من مشورت مىكنند كه به اصطلاح طلبه شوند و علوم اسلامى را بياموزند . برخى چنان بىتاب‌اند كه مىخواهند تحصيلات دانشگاهى را متوقف كنند و به جاى آنها به تحصيل علوم اسلاميه بپردازند . من البته آنها را از اينكه تحصيلات دانشگاهى را متوقف كنند منع كرده و مىكنم و گفته‌ام بعد از پايان تحصيلات دانشگاهى به آن تحصيلات بپردازيد و غالباً توصيه كرده‌ام كه پس از پايان تحصيل دانشگاهى قسمتى از وقت خود را صرف همان رشته بكنند كه در آن رشته فارغ التحصيل شده‌اند و قسمت ديگر را صرف فراگيرى علوم اسلامى ، زيرا دوست ندارم از نظر زندگى نيازمند به بودجهء عمومى حوزه باشند . گفتم نتيجه اين شده كه امروز عده‌اى ليسانسيه به تحصيلات علوم اسلامى رو آورده‌اند . در حقيقت اينها حلقهء رابط علوم اسلامى و علوم عصرى هستند و اين پيوند مباركى است ، سبب بارور شدن بيشتر فرهنگ پرمايهء اسلامى مىگردد . اين بود آنچه در آن جلسه گفتم ، و نتيجه‌اى كه گرفتم اين بود : اين فرهنگ غنى و عظيم اسلامى است كه مىتواند و بايد پشتوانهء نهضت واقع شود ، و هم علماى اسلامى متخصص در اين فرهنگ عظيم و آگاه به زمان هستند كه مىتوانند و هم بايد نهضت را رهبرى نمايند . چند روز پيش يكى از دوستان كتابى به من ارائه داد كه مجموعه‌اى از مقالات