مخصوص به خود دارد . ] . اين طبعاً لازمهء آن حرف هم هست ؛ يعنى اگر بنا شد كه جامعه يك وحدت واقعى و يك شخصيت واقعى جدا از شخصيت فرد داشته باشد و خودش يك شخصيت باشد و جامعه صرف « مجموع » نباشد و غير از روح فردى يك روح اجتماعى نيز بر انسانها حكومت كند ، طبعاً بايد آن هم يك كتابى داشته باشد و نمىتواند نداشته باشد . آيهء ديگر در سورهء يونس است كه مىفرمايد : وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ « 1 » براى هر امتى يك پيامبرى هست ( نه اينكه در ميان هر امتى شخص رسولى هست ؛ نه ، هر امتى رسولى دارند كه يا آن رسول خودش در ميان آن امت بوده يا پيامش به آنها ابلاغ شده ، مثل ما كه رسولمان پيغمبر اكرم است با اينكه خودشان در ميان ما نيستند ، پيامشان به ما ابلاغ شده ) فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ( اينجا مىگويند يك نوع حذف و اضمارى هست ) پيغمبرشان مىآيد آنها را هدايت مىكند ، بعد بعضى مردم قبول مىكنند و بعضى تكذيب مىكنند ، و بالاخره به حق در ميان آنها حكم خواهد شد . بعد مىگويد : وَ يَقُولُونَ مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . پيغمبر اكرم به كفار قريش مىفرمود : من پيامبرى هستم در ميان شما و اگر تكذيبم كنيد ، سنت الهى اين است كه هلاك بشويد ؛ نه يك فرد ، بلكه اين جامعه‌اى كه نمىپذيرد هلاك شود . اينها به مسخره مىگفتند : مَتى هذَا الْوَعْدُ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ حالا هلاك ما كى مىخواهد عملى شود ؟ قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي ضَرًّا وَ لا نَفْعاً إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ بگو آنچه مىگويم به دست من نيست ، من نيستم كه مىخواهم شما را هلاك كنم ، ارادهء فرد من نيست ، من حتى مالك ضرر و نفع خودم جز اينكه خدا بخواهد نيستم ؛ يعنى همه چيز به دست خداست . بعد سنت خدا را بيان مىكند : لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ ولى بدانيد كه مشيّة اللَّه چنين است كه براى هر قومى پايانى هست ، اجلى و عمرى هست ، إِذا جاءَ أَجَلُهُمْ فَلا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ « 2 » آنگاه كه پايان كارشان برسد ، نه يك لحظه جلو مىافتد نه يك لحظه عقب .

--> ( 1 ) يونس / 47 ( 2 ) يونس / 48 و 49