حكومت روبناى آن هستند . مقصود او از اقتصاد ، پول و خوردن و پوشيدن نيست . هرچه كه قابل مبادله باشد . - خير ، مىگويد : « منافع مادى انسان محرّك انسان است » . منافع ، منحصر به خوردن و پوشيدن نيست . جلب لذايذ شهوانى ، تأمين منافع خودخواهى و برترى طلبى هم جزو منافع مادى است و كل منافع مادى مطرح است . اينكه ايشان توجيه مىكنند كه آنها گفته‌اند « منافع مادى » ؛ نه ، اين يك توجيهى است كه شما داريد مىكنيد . دو مسئله است : يك وقت هست كه آنها مثل همهء ماديين عالم مىگويند [ اصالت با ماديات است ، و يك وقت هست كه چنين نيست . ] اصلًا مشخّص مكتب ماركس در ميان ساير ماديون جهان همين است . مىدانيم كه دربارهء انسان كه آيا انسان موجودى است معنوى يا مادى يا هم معنوى و هم مادى ، يك عده كه مادى هستند انسان را موجودى مادى مىدانند و براى معنويات انسان اصالتى قائل نيستند . اين اشخاص مىگويند آنچه كه خواستهء اصلى و هدف انسان است و انسان به دنبال آنها مىرود ماديات زندگى است ، كه آنجا ماديات برمىگردد به بدنيات ، هرچه كه سبب لذتى از لذات بدن بشود . به اين معنا غريزهء جنسى هم يك غريزهء مادى است . ولى مشخّص مكتب ماركس اين نيست كه تاريخ را مادى مىداند ، بلكه اين است كه تصريح مىكند به « اقتصاد » يعنى خواسته‌هايى كه قابل مبادله است « 1 » . چيزهايى را زيربنا قرار مىدهد كه در قلمرو مالكيت و دارايى شخص قرار مىگيرد ، آنچه كه در قلمرو مالكيت قرار مىگيرد و آنچه كه داراى ارزش اقتصادى است . مشخّص مكتب ماركس اين جهت است ، نه فقط مادى بودن تاريخ . مادى بودن

--> ( 1 ) من تنها خوراك و پوشاك را نگفتم ، خوراك و پوشاك و مركب و مسكن و برق و تلفن و هرچه كه شما بخواهيد در نظر بگيريد .