جنايتى نكرده و بچه‌اى به دنيا نياورده است . حالا يك كسى اين حرف را مىزند كه بچه به دنيا آوردن را جنايت مىداند . در اينجا ديگر صحبت از اينكه ما مسئول نسل آينده هستيم و يا بايد زمينه را براى نسل آينده فراهم كنيم ، غلط است . اما كسى كه مىگويد ما مسئول نسل آينده هستيم ، بايد حق نسل آينده بر ما را توضيح بدهد كه اين حق چيست ؟ . حقوق از اينجا ناشى مىشود كه دنيا خدا دارد و جريانى كه در دنيا هست به سوى يك غايت و هدفى است ، يعنى خلقت به سوى هدفى پيش مىرود . اگر دنيا دنياى تصادف باشد ، همهء حرفها غلط است . اينها از يك طرف مىگويند دنيا دنياى تصادف است ، افراد بشر كه به وجود آمده‌اند با تغييرات تصادفى به وجود آمده‌اند ، و وقتى مىپرسيم آيا خلقت و طبيعت رو به يك هدفى جلو مىرود ؟ مىگويند نه ، اصلًا هدف يعنى چه ؟ ! اساساً علت غايى در دنيا نيست ؛ و از طرف ديگر مىگويند ما مسئول نسل آينده هستيم ، در صورتى كه مسئوليت نسل آينده و اين حرفها همه بر اين اساس است كه دنيا نظام حكيمانه‌اى دارد و اين خلقت به سوى هدفهايى پيش مىرود ، به اين ترتيب كه چون دنيا به سوى هدفهايى پيش مىرود ، حق را خود خلقت به وجود آورده است . آنوقت ما در مقابل خلقت مسئوليت داريم . خلقت به ما مىگويد به همان دليلى كه در تو جهازات تناسلى وجود دارد ، به همان دليل كه در تو رغبت طبيعى [ به جنس مخالف ] وجود دارد ، تو را ساخته‌ام براى اينكه نسل آينده به وجود بيايد ، يعنى من حقى از نسل آينده بر تو قرار داده‌ام . و الّا اگر اين مطلب نباشد ، پس نسل آينده بر ما حق دارد يعنى چه ؟ ! . تازه من به نسل آينده كارى ندارم ، نسل حاضر را در نظر مىگيرم . پدر و فرزند كوچكش را در نظر مىگيرم . آيا فرزند كوچك بر پدر حق دارد يا نه ؟ آيا شما مىتوانيد در دنيا كسى را پيدا كنيد كه بگويد اين بچهء كوچك بر اين پدر و مادر حقى ندارد ؟ بلكه همه مىگويند حالا كه اين بچه را به وجود آورده‌اى ، مجبورى كه او را بزرگ كنى . پس اين بچه حق دارد . بعد اين سؤال پيش مىآيد كه حق اين بچه از كجا پيدا شد ؟ آيا جز اين است كه بگوييم دستگاه خلقت افراد را به هم مربوط كرده و اين حقى است كه خداوند عالم در متن خلقت در ميان افراد بر عهدهء يكديگر قرار داده است ؟ گويى خدا مىگويد به همان دليلى كه در وجود تو يك عاطفهء پدرى و در وجود همسرت يك عاطفهء مادرى قرار داده‌ام ، يك اولويتى ميان شما و اين