عادى هست ، بدن شخصى مانند ايشان هم هست ، البته بايد سراغ بدنهاى ديگر رفت . باز در ميان افراد عادى فرق است ميان آن بدنى كه اولياى آن بدن حىّاند و حاضر ، و بدنى كه اولياى آن مجهولند . اين ، معناى آن است كه اسلام دين حساب است ، حساب اهمّ و مهم را مىكند ، مىگويد در موقع لزوم آن چيزى را كه اهميت كمترى دارد فداى چيزى كه اهميت بيشترى دارد بكن . اين خودش يكى از امورى است كه به اسلام انعطاف بخشيده است . اين انعطاف را ما نداده‌ايم ، خودش اين‌جور ساخته شده و به دست ما داده شده است . اگر ما مىخواستيم به زور يك نرمش به آن بدهيم حق نداشتيم ، ولى اين يك نوع نرمشى است كه خود اسلام به خودش داده است ، حسابى است كه خودش به دست ما داده است . شكلهاى مختلف دستورهاى دين ما وقتى كه به متن دين اسلام نگاه مىكنيم مىبينيم به دستورهايى كه صريحاً از خود دين رسيده است ، در شرايط مختلف شكلهاى مختلف داده است ، آن هم با چه سهولتى ! مثلًا به ما مىگويد نماز بخوانيد ، روزه بگيريد . براى نماز وضو بگيريد ، غسل بكنيد . تمام ، دستورهاى مؤكّد و واجب . اما مىگويد اگر مريضى و نمىتوانى ايستاده نماز بخوانى ، نشسته نماز بخوان . اگر بگويى اينقدر مريضم كه نمىتوانم نشسته بخوانم مىگويد همان‌طور خوابيده بخوان ، اصلًا نماز تو در اينجا همين است كه فقط ذكرها را بگويى . اگر طبيب گفته باشد حرف هم نبايد بزنى ، مىگويد بايد با ايماء و اشاره بخوانى . اينجا ديگر جاى لجاجت و يكدنگى نيست . چند سال پيش مرد عالمى بود كه البته در عتبات سكونت داشت و چون مريض شده بود به تهران آمده بود . چشم او را عمل جراحى كرده بودند و عمل هم با موفقيت انجام يافته بود . اطبا او را از شستشو منع كرده بودند . ولى او آدمى بود كه حالت يكدندگى داشت ، مىگفت : اطبا نمىفهمند ، فقط جراحى را كه آن هم از نوع خياطت و دوزندگى است مىفهمند ، ديگر هيچ چيز نمىفهمند . پس از چندى بدون اجازهء طبيب به قم رفت و در آنجا به يكى از حمامها رفت و داخل خزينهء كثيف آن شد و به همين جهت چشم او چرك كرد و بالاخره به كلى كور شد . آيا اين آدم مطابق دستور اسلام عمل كرد يا بر خلاف دستور اسلام ؟ البته بر خلاف دستور اسلام . اسلام