زين العابدين لباس خز مىپوشد « 1 » . ولى در سيرت پيغمبر اين دو امر مختلف پيدا نشده است . مثال اول براى تغيير اقتضاى زمان در كافى است كه روزى سفيان ثورى بر امام صادق وارد مىشود . حضرت جامهء سفيد بسيار لطيفى مانند پوست نازك تخم مرغ پوشيده بود . تا چشم سفيان به آن لباس افتاد ، به حضرت اعتراض كرد كه شما چرا بايد يك چنين لباسى بپوشيد ؟ ! حضرت فرمود : مگر چه عيبى دارد ؟ سفيان گفت : شما مگر بايد از اهل دنيا باشيد ؟ ! حضرت فرمود : اساساً تمام نعمتهاى دنيا مال صالحين است نه مال فاسقين . سفيان ! يك وقت هست كه بيمارى و روى غرض حرف مىزنى و يك وقت هست كه اشتباه كرده‌اى . اگر اشتباه كرده‌اى بايد برايت توضيح بدهم . سفيان برخاست رفت . بعد عده‌اى از مقدسها و همفكرها آمدند به حضرت عرض كردند : رفيق ما سفيان نتوانست جواب تو را بدهد ولى ما آمده‌ايم با شما مباحثه كنيم . ما آن حرفى را كه زدى قبول نداريم . امام فرمود : بسيار خوب ، اگر بنا شد با هم مباحثه كنيم ، چه اصلى را بايد ثابت قرار بدهيم ؟ گفتند : قرآن . حضرت فرمود : هيچ چيز بهتر از قرآن نيست اما به شرط اينكه آن را بفهميد . بعد حضرت فرمود : من مىدانم عمده حرفى كه در دل داريد مسئلهء سيرهء پيغمبر و صحابه است . چيزى كه در ذهن شما هست اين است كه پيغمبر صلى الله عليه و آله و على عليه السلام از اين لباسها نمىپوشيدند ، تو چرا مىپوشى ؟ فرمود : شما اين را نمىدانيد كه اين مسئله مربوط به اسلام نبوده است ، مربوط به زمان است . اگر پيغمبر در زمان من بود مثل من لباس مىپوشيد ، اگر من هم در زمان پيغمبر بودم مثل او لباس مىپوشيدم . در اين مورد آنچه در اسلام اصالت دارد مواسات است ، يعنى مسلمانان بايد احساس همدردى كنند . مسلمان بايد حقوق واجب مالش را بدهد . اين هم باز يك امر ثابت است و در تمام زمانها هست . مسلمان بايد اعتمادش به خدا باشد نه به پول . اين همان معناى واقعى زهد است . بعد فرمود : و اما اينكه انسان نوع لباسش را چگونه بايد انتخاب كند ، اين ديگر مسئلهء زمان است . در زمان پيغمبر وضع عمومى مردم بسيار سخت و ناگوار بود . در

--> ( 1 ) ايشان براى خودشان هر سال لباس خز نو تهيه مىكرد .