5 . شيخ مفيد . نامش محمد بن محمد بن نُعمان است . هم متكلم است و هم فقيه . ابن النديم در فن دوم از مقاله پنجم الفهرست كه درباره متكلمين شيعه بحث مىكند از او به عنوان « ابن المعلم » ياد مىكند و ستايش مىنمايد . در سال 336 متولد شده و در 413 درگذشته است . كتاب معروف او در فقه به نام مُقْنِعَه است و چاپ شده و موجود است . شيخ مفيد از چهره‌هاى بسيار درخشان شيعه در جهان اسلام است . ابويعلى جعفرى كه داماد مفيد بوده است گفته است كه مفيد شبها مختصرى مىخوابيد ، باقى را به نماز يا مطالعه يا تدريس يا تلاوت قرآن مجيد مىگذرانيد . شيخ مفيد شاگرد شاگرد ابن ابى عقيل است . 6 . سيد مرتضى معروف به علَم الهدى ، متولد 355 و متوفاى 436 . علامه حلّى او را « معلم شيعه اماميه » خوانده است . مردى جامع بوده است . هم اديب بوده و هم متكلم و هم فقيه . آراء فقهى او مورد توجه فقهاست . كتاب معروف او در فقه يكى كتاب انتصار است و ديگر كتاب جمل العلم و العمل . او و برادرش « سيد رضى » جامع نهج البلاغه نزد شيخ مفيد سابق الذكر تحصيل كرده‌اند .