طرق عامه نقل كرده‌اند . در جاهليت عرب ، مانند جاهليت غير عرب ، پدران خود را اختياردار مطلق دختران و خواهران و احياناً مادران خود مىدانستند و براى آنها در انتخاب شوهر اراده و اختيارى قائل نبودند ؛ تصميم گرفتن حق مطلق پدر يا برادر و در نبودن آنها حق مطلق عمو بود . كار اين اختياردارى به آنجا كشيده بود كه پدران به خود حق مىدادند دخترانى را كه هنوز از مادر متولد نشده‌اند ، پيش پيش به عقد مرد ديگرى درآورند كه هر وقت متولد شد و بزرگ شد آن مرد حق داشته باشد آن دختر را براى خود ببرد . شوهر دادن قبل از تولد در آخرين حجى كه پيغمبر اكرم انجام داد ، يك روز در حالى كه سواره بود و تازيانه‌اى در دست داشت ، مردى سر راه بر آن حضرت گرفت و گفت : شكايتى دارم . - بگو . - در سالها پيش در دوران جاهليت ، من و طارق بن مرقع در يكى از جنگها شركت كرده بوديم . طارق وسط كار احتياج به نيزه‌اى پيدا كرد . فرياد برآورد : كيست كه نيزه‌اى به من برساند و پاداش آن را از من بگيرد ؟ من جلو رفتم و گفتم : چه پاداش مىدهى ؟ گفت : قول مىدهم اولين دخترى كه پيدا كنم براى تو بزرگ كنم . من قبول كردم و نيزهء خود را به او دادم . قضيه گذشت . سالها سپرى شد . اخيراً به فكر افتادم و اطلاع پيدا كردم او دختردار شده و دختر رسيده‌اى در خانه دارد . رفتم و قصه را به ياد او آوردم و دين خود را مطالبه كردم . اما او دبه درآورده و زير قولش زده ، مىخواهد مجدداً از من مهر بگيرد . اكنون آمده‌ام پيش تو ببينم آيا حق با من است يا با او ؟ . - دختر در چه سنى است ؟ . - دختر بزرگ شده . موى سپيد هم در سرش پيدا شده . - اگر از من مىپرسى ، حق نه با توست نه با طارق . برو دنبال كارت و دختر بيچاره را به حال خود بگذار . مردك غرق حيرت شد . مدتى به پيغمبر خيره شد و نگاه كرد . در انديشه فرو رفته بود كه اين چه جور قضاوتى است . مگر پدر اختياردار دختر خود نيست ؟ ! چرا اگر مهر جديدى هم به پدر دختر بپردازم و او به ميل و رضاى خود دخترش را تسليم من كند ،