هنر و ابتكار زن ، روح و بدن زن و بالأخره شخصيت زن وسيلهء حقير و ناچيزى در خدمت سرمايه دارى اروپا و امريكاست ؟ و متأسفانه شما - دانسته يا ندانسته - زن شريف و نجيب ايرانى را به سوى اينچنين اسارتى مىكشانيد . من نمىدانم چرا اگر زنى با شرايط آزاد با يك مرد به‌طور موقت ازدواج كند زن كرايه‌اى محسوب مىشود ، اما اگر زنى در يك عروسى يا شب نشينى در مقابل چشمان حريص هزار مرد و براى ارضاء تمايلات جنسى آنها حنجرهء خود را پاره كند و هزار و يك نوع معلق بزند تا مزد معينى دريافت دارد زن كرايه‌اى محسوب نمىشود . آيا اسلام كه جلو مردان را از اين گونه بهره بردارىها از زن گرفته است و خود زن را به اين اسارت آگاه و او را از تن دادن به آن و ارتزاق از آن منع كرده است ، مقام زن را پايين آورده است يا اروپاى نيمهء دوم قرن بيستم ؟ . اگر روزى زن به درستى آگاه و بيدار شود و دامهايى كه مرد قرن بيستم در سر راه او گذاشته و مخفى كرده بشناسد ، عليه تمام اين فريبها قيام خواهد كرد و آن وقت تصديق خواهد كرد يگانه پناهگاه و حامى جدى و راستگوى او قرآن است ، و البته چنين روزى دور نيست . مجلهء زن روز در شمارهء 87 صفحهء 8 رپرتاژى از زنى به نام مرضيه و مردى به نام رضا تحت عنوان « زن كرايه‌اى » تهيه كرده است و بدبختى زن بيچاره‌اى را شرح داده است . اين داستان طبق اظهارات رضا از خواستگارى زن آغاز شده ، يعنى براى اولين بار از فرمول « چهل پيشنهاد » پيروى شده است و زن به خواستگارى مرد رفته است . بديهى است داستانى كه از خواستگارى زن از مرد آغاز گردد ، پايانى بهتر از آن نمىتواند داشته باشد . اما طبق اظهارات مرضيه مردى هوسران و قسىّ القلب ، زنى را به عنوان اينكه مىخواهد او را زوجهء دائم خود قرار دهد و از او و فرزندان او حمايت و سرپرستى كند اغفال كرده و بدون آنكه زن بدبخت خواسته باشد ، او را به نام اينكه صيغه كرده است مورد كامجويى و سپس بىاعتنايى قرار داده است . اگر اين اظهارات صحيح باشد ، عقدى است باطل . مردى قسى ، زنى بىخبر و بى اطلاع از قانون شرعى و عرفى را مورد تجاوز قرار داده و بايد مجازات شود . قبل از اينكه امثال رضاها مجازات شوند ، بايد تربيت شوند و قبل از آن كه رضاها