خواستگارى و نامزدى من سخن خود را در بارهء چهل مادهء پيشنهادى از همان نقطه آغاز مىكنم كه در اين پيشنهادها آغاز شده است . در اين پيشنهادها به ترتيب « قانون مدنى » اول از خواستگارى و نامزدى بحث به ميان آمده است . نظر به اينكه قوانين مربوط به خواستگارى و نامزدى كه در قانون مدنى آمده است قوانين مستقيم اسلامى نيست يعنى نص و دستور صريحى از خود اسلام در اغلب اينها نرسيده است و قانون مدنى آنچه در اين زمينه گفته طبق استنباطى است كه از قواعد كلى اسلامى كرده است ، ما خود را مكلف به دفاع از قانون مدنى نمىدانيم و وارد بحث در جزئيات نظريات پيشنهادكننده نمىشويم ، با اينكه پيشنهادكننده مرتكب اشتباهات عظيمى شده است و حتى از درك مفهوم صحيح آن چند مادهء ساده عاجز بوده است . اما از دو مطلب در اينجا نمىتوانيم صرف نظر كنيم . آيا خواستگارى مرد از زن اهانت به زن است ؟ 1 . پيشنهادكننده مىگويد : « قانونگذار ما حتى در اين چند مادهء كذايى ( مربوط به خواستگارى و نامزدى ) هم