كمونيسم به عنوان يك سيستم الحادى و ضد خدا به حركت آورد . اما مقررات اجتماعى اسلامى كه فلسفهء زندگى مردم مسلمان به شمار مىرود و مسلمانان با داشتن آنها در مقابل مردم مغرب زمين احساس استقلال و شخصيت مىكنند و مانع هضم شدن آنها در هاضمهء حريص مغرب زمين است ، بايد از ميان برود . متأسفانه ابداع كنندگان اين تز كور خوانده‌اند . اولًا چهارده قرن است كه قرآن اصل « نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَ نَكْفُرُ بِبَعْضٍ » را از اعتبار انداخته است و اعلام داشته است كه مقررات اسلام تفكيك ناپذير است . ثانياً گمان مىكنم وقت آن رسيده است كه مردم مسلمان ، ديگر فريب اين نيرنگها را نخورند . قوهء نقادى مردم كم و بيش بيدار شده است و تدريجاً ميان مظاهر پيشرفت و ترقى كه محصول شكفتن نيروى علمى و فكرى بشر است و ميان مظاهر فساد و انحراف هرچند از مغرب سرچشمه گرفته باشد فرق مىگذارند . مردم سرزمينهاى اسلامى بيش از پيش به ارزش تعليمات اسلامى پى برده‌اند و تشخيص داده‌اند يگانه فلسفهء مستقل زندگى آنها اسلام و مقررات اسلامى است و با هيچ قيمتى آن را از دست نخواهند داد . مردم مسلمان پى برده‌اند كه تبليغ عليه قوانين اسلامى جز يك نيرنگ استعمارى نيست . ثالثاً ابداع كنندگان اين تز بايد بدانند اسلام هنگامى قادر است در مقابل يك سيستم الحادى يا غيرالحادى مقاومت كند كه به صورت يك فلسفهء زندگى بر اجتماع حكومت كند و به گوشهء مساجد و معابد محدود نباشد . اسلامى كه او را به گوشهء معابد و مساجد محصور كرده باشند ، همان طورى كه ميدان را براى افكار غربى خالى مىكند براى افكار ضد غربى نيز خالى خواهد كرد . غرامتى كه امروز غرب در برخى كشورهاى اسلامى مىپردازد ثمرهء همين اشتباه است .