زورى است . به هر حال اين يك جور عدل است ، عدل به معنى مساوات . يك وقت ما مىگوييم « عدل » نه به معنى مساوات بلكه به معنى نبودن استثمار ، به معنى اينكه هركسى به حق طبيعى خودش برسد ، يعنى هركسى به اندازهء كارش از مواهب جامعه استفاده كند نه بيشتر و نه كمتر . بله ، اختيار با خودش كه اگر بخواهد ، خودش به ديگران جود كند . معناى سوم عدالت اين است كه اصلًا ما به فرد كار نداشته باشيم به جامعه كار داشته باشيم ، ببينيم تعادل جامعه چگونه حفظ مىشود ؛ اگر تعادل جامعه با آن مساواتِ شكل اول حفظ مىشود ( چون اصالت جامعه‌اى فكر مىكنيم ) به آن شكل باشد ؛ يعنى اساساً فرد حقى ندارد ، فقط جامعه حق دارد . جامعه بايد باقى بماند . اگر تعادل جامعه با آن مساوات است ، به همان شكل باشد و اگر با اعطاء حقوق فردى است به اين شكل باشد « 1 »

--> ( 1 ) [ ظاهراً مطلب ادامه داشته ولى اندكى از پايان سخن روى نوار ضبط نشده است . ]