مىشود گفت تعلقات اشياء [ به انسان از ميان مىرود ، ولى ] « 1 » بديهى است كه داشتن انسان منحصر به داشتن ثروت نيست ، ثروت يكى از اقلامش است ، مسئلهء فرزند و مسئلهء همسر هم هست . اينجا بوده كه عده‌اى آمده‌اند پيشنهاد داده‌اند [ كه فرزند و همسر نيز اشتراكى شود . ] در اوايل هم ماركسيستها اين‌جور پيشنهاد مىكردند . در قديم هم افلاطون براى آن مدينهء فاضلهء خودش كه همان جامعهء محدود فيلسوفان حاكم و حاكمان فيلسوف [ بود ] كه فقط آنها حق حكومت دارند [ چنين پيشنهادى داد . ] او براى اينكه محدود كند ، گفت فقط يك طبقهء بالخصوص لياقت حكومت دارند كه همان حكيمان حاكم و حاكمان حكيم هستند ولى اينها بايد به شكلى دربيايند كه خلاصه نيششان بريده شود كه هيچ نوع سوء استفاده‌اى نتوانند بكنند . او نه به حساب كلى جامعهء بشرى ، بلكه به حساب اينكه بايد آن طبقه‌اى را كه مىخواهند حكومت كنند طورى ساخت كه ديگر نتوانند سوء استفاده‌اى بكنند ، آمد براى آنها پيشنهاد زندگى اشتراكى كرد : حق تملك ثروت خصوصى نداشته باشند كه بعد بخواهند از مقامشان سوء استفاده كنند و ثروت جمع كنند . حق فرزند زادن اختصاصى هم نداشته باشند ، حتى بچه هايشان هم بچه‌هاى اشتراكى باشند . زنهايشان هم زنهاى اشتراكى باشند . البته خود افلاطون هم در آخر عمرش از اين نظريه‌اش برگشت . بعد ديگران هم اين حرف را گفتند . ماركسيستها هم در ابتدا اين حرف را زدند ، ولى بعد در مقام عمل در همان زمان لنين در سال 1936 رسماً اين قضيه الغاء شد ، يعنى الآن عملًا در هيچ يك از كشورهاى سوسياليستى امروز نيست ، گو اينكه نمىگويند كه ما اين را به كلى نفى كرديم بلكه مىگويند يك مرحلهء خيلى متعالى هست كه هنوز بشر لياقتش را پيدا نكرده ، بايد دنيا دنياى كمونيسم بشود [ تا اين امر تحقق يابد ، ] هنوز دنياى سوسياليسم است . الآن تروتسكيستها كه در آمريكا هستند و خيلى از ايرانيها هم گرايش دارند - از قرارى كه بعضى از دوستان خودمان كه از آنجا آمده بودند مىگفتند - يك زندگى كثيف ننگينى بر همين اساس داير كرده‌اند كه آمريكاييها هم مخصوصاً به اينها پر و بال مىدهند و آزادى داده‌اند براى اينكه اينها بيشتر نفرت ايجاد كنند . به هرحال الآن هم در هيچ كشور سوسياليستى اين تعلقات نفى نشده . جناب مائو نيز هم همسر داشت و هم فرزندان . استالين و خود لنين هم همين‌طور . [ اگر بخواهد همسر اشتراكى باشد ] آنجا كه يك زن خوشگل پيدا بشود چطور ؟ باز همان مسئلهء تصاحب و تملك مطرح است . بالاتر از اين ، مسئلهء پُستهاست . پُستها را كه ديگر نمىشود اشتراكى كرد . بالاخره يك نفر بايد دبيركل حزب كمونيست بشود كه هرشب عكسش در تلويزيون پيدا بشود ، در فيلمهاى سينمايى ظاهر بشود ، هريك جمله كه به زبان بياورد تمام خبرگزاريهاى دنيا حرف او را بازگو كنند و در

--> ( 1 ) [ افتادگى از نوار است . ]