2 نبرد حق و باطل در قرآن 3 . آيات اول سورهء محمد صلى الله عليه و آله از جمله آياتى كه بر مطلب جلسهء پيش دلالت دارد آيات اول سورهء محمد صلى الله عليه و آله است ، سورهء الَّذِينَ كَفَرُوا از آيهء 1 تا آيهء 11 . اينها را مىخوانيم و ترجمه مىكنيم تا مفادش روشن بشود . قسمتى از آيات جهاد در اين سوره واقع شده است : الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ . آنان كه كفر ورزيدند ( يعنى به اين دين و به اين اسلام انكار ورزيدند ) و از راه خدا منع كردند « 1 » خدا اعمال آنها را به ضلالت افكنده است يا مىافكند . اينجا نكتهء جالبى هست و آن نكته اين است كه معمولًا هدايت و ضلالت را به انسان نسبت مىدهند . اگر انسان مقصد واقعى خودش را بيابد و راهِ به آن مقصد را هم پيدا كند او را « مهتدى » مىگوييم . و اگر مقصد خودش را گم كند يا راهِ مقصد خودش را گم كند او را گمراه مىگوييم . اما اينكه يك عملْ گمراه باشد يعنى چه ؟ هر عملى يك جهتى دارد . اگر عمل انسان در آن جهت و سويى كه بايد ، قرار بگيرد يك عمل هدايت يافته است ، و اگر عمل انسان در جهت ديگرى قرار بگيرد اين همان عملى است كه انسان برايش نيرو و انرژى زياد مصرف مىكند ولى بعد همهء آن هدر مىرود . اينجا وقتى كه مىفرمايد : أَضَلَّ أَعْمالَهُمْ خدا اعمال آنها را گمراه كرده يا گمراه مىكند ، يعنى بى خود تلاش مىكنند ، عملهايشان هدر رفته است .

--> ( 1 ) چون تنها اين نبود كه ايمان نمىآوردند بلكه مبارزه هم مىكردند كه كسى ايمان نياورد . اگر اطلاع پيدا مىكردند كه كسى ايمان آورده ، به انواع و اقسام [ روشها ] مخالفت مىكردند ، منصرفش مىكردند يا زجرش مىدادند ، آن زجرهاى شديد صدر اسلام .