المنقول بود . در فلسفه و عرفان شاگرد ميرزاى جلوه و ميرزاى اشكورى بوده است . در منقول شاگرد حاج ميرزا حسن آشتيانى در تهران و آخوند خراسانى و ميرزا محمدتقى شيرازى در نجف و سامره بوده است . در تهران به مقام مرجعيت و فتوا رسيد . در سالهاى اقامت مرحوم حاج شيخ عبد الكريم حائرى در قم ، سالها به قم مهاجرت كرد و فضلا از محضرش كمال بهره را مىبردند . در عرفان امتياز بىرقيبى داشت . استاد بزرگ ما آيت اللَّه خمينى ( مدظله ) در آن مدت از محضر پرفيض اين مرد بزرگ استفاده برده بود و او را بالاخص در عرفان ، بى نهايت مىستود . معظم له در سال 1369 در تهران درگذشت « 1 » 5 . آقا سيدعلى مجتهد كازرونى شيرازى ، فرزند مرحوم حاج سيدعباس مجتهد كازرونى . در 1278 متولد شد . در 1291 از كازرون به شيراز آمد و تا سال 1304 در شيراز به تحصيل معقول و منقول پرداخت . معقول را نزد شيخ احمد شيرازى نجفى - كه شاگرد حكيم عباس دارابى بوده - و شيخ محمدحسين شانه ساز تحصيل كرد . احتمالًا اواخر دورهء تدريس حكيم عباس ( متوفّاى 1300 ) را نيز درك كرده است . از سال 1304 تا 1315 در نجف اقامت كرد و از حوزهء درس آخوند ملامحمدكاظم بهره‌مند شد و به مقامات عالى نايل آمد . از سال 1319 تا پايان عمر ( 1343 ) در شيراز به تدريس خصوصاً تدريس فلسفه و عرفان اشتغال داشت . بسيارى از مدرسين و فضلاى شيرازى در معقول و منقول شاگرد او بوده‌اند . مرحوم آقاسيدعلى نمونه‌اى از سلف صالح بوده است . شاگردان او و ساير مردم شيراز داستانها از صفاى نفس و تقواى او دارند . 6 . آقا شيخ محمد خراسانى گنابادى اصفهانى ، معروف به آقا شيخ محمد حكيم و آقا شيخ محمد خراسانى . مقيم مدرسهء صدر اصفهان و از شاگردان مرحوم جهانگيرخان و آخوند ملامحمد كاشى ( و بيشتر جهانگيرخان ) بوده است . بعد از درگذشت آن دو نفر ، استاد مسلّم فلسفهء اصفهان بود . مرحوم حاج ميرزاعلى آقا شيرازى « 2 » و آقاى جلال الدين همايى استاد دانشگاه تهران ، از شاگردان اويند . حكيم

--> ( 1 ) . ريحانة الادب ، ج 3 / ص 167 و اطلاعات متفرقه . ( 2 ) . مرحوم آقاى حاج ميرزا على آقا شيرازى ( رضوان اللَّه عليه ) از نظر سنى ظاهراً تفاوت چندانى با حكيم خراسانى نداشته و با معظم له و آقاى حاج آقا رحيم ارباب ، يگانه يادگار سلف صالح ، دوستىاى در كمال صميميت داشته‌اند ، ولى نظر به اينكه فلسفه را در بزرگسالى تحصيل كرده از محضر دوست صميمىاش بهره‌مند شده است .