در سال 1339 درگذشت . به پارسى و تركى شعر نيكو مىگفته است « 1 » . وى وصيتنامه‌اى ديدنى و پندآموز دارد كه در آخر ديوانش چاپ شده است . طبقهء سى و دوم 1 . حاج شيخ عباسعلى فاضل خراسانى . چنان كه گفتيم در معقول از شاگردان مع الواسطهء حاجى سبزوارى و در منقول از شاگردان مرحوم ميرزاى شيرازى است . وى از نمونه‌هاى فضل و جامعيت يك قرن اخير است . سه نفر در آن عصر ضرب المثل جامعيت و دقت و تحقيق بوده‌اند : حاج فاضل خراسانى در مشهد ، حاج شيخ عبد النبى نورى در تهران ، حاج ميرزا حسين علوى سبزوارى در سبزوار . مىگويند حاج ميرزا حسين ، افضل آنها بوده است . مرحوم حاج فاضل در زمان خودش مدرس رسمى كتب فلسفه در حوزهء بارونق مشهد بود . معظم له در همان سال كه همتاى تهرانىاش مرحوم حاج شيخ عبد النبى درگذشت ( سال 1344 ) ، در مشهد وفات يافت . 2 . ميرزا عسكرى شهيدى مشهدى ، معروف به آقابزرگ حكيم . از احفاد مرحوم ميرزا مهدى شهيد است كه هم طبقهء ملاعلى نورى است و در طبقهء بيست و هشتم از آنها ياد شد . بيت شهيدى در مشهد در حدود صدوپنجاه سال بيت علم و حكمت و روحانيت بود . مرحوم آقابزرگ فرزند مرحوم ميرزا ذبيح اللَّه است و او فرزند و شاگرد مرحوم ميرزا هدايت اللَّه و او فرزند و شاگرد مرحوم ميرزا مهدى شهيد است كه شاگرد مرحوم آقامحمد بيدآبادى و شيخ حسين عاملى بوده است . از تحصيلات مرحوم آقابزرگ اطلاع درستى نداريم . ظاهراً ابتدا شاگرد پدرش و مرحوم ملا غلامحسين شيخ الاسلام و ميرزامحمد سروقدى در مشهد بوده و بعد به تهران آمده و اندكى زمان مرحوم جلوه را درك كرده و نزد حكيم اشكورى و حكيم كرمانشاهى نيز درس خوانده است . اين بنده در ابتداى تحصيل مقدمات عربى در مشهد ( سالهاى 1352 - 1354 ه . ق ) او را كه پيرمردى سپيدموى و ساده زيست بود ديده بودم . وى

--> ( 1 ) . ريحانة الادب ، ج 6 / ص 381 .