1 . على بن رضوان مصرى . هم طبيب بوده و هم حكيم . از كسانى است كه بر نظريهء محمد بن زكرياى رازى رد نوشته است . مردى كريم اما بدقيافه و كريه المنظر بوده است . مطابق آنچه در نامهء دانشوران آمده كتابى در اثبات نبوت خاتم الانبياء از روى تورات و انجيل و قواعد فلسفى نوشته و در سال 453 درگذشته است . از اساتيد و شاگردان او اطلاعى نداريم . 2 . ابوالحسن مختار بن حسن بن عبدان بن سعدان بن بطلان بغدادى نصرانى ، معروف به ابن بطلان . شاگرد ابوالفرج بن الطيب نصرانى سابق الذكر است . مانند استادش هم طبيب است و هم فيلسوف ، ولى بيشتر طبيب است تا فيلسوف . با على بن رضوان سابق الذكر تعارض و تنافس داشته و او را به قباحت منظر سرزنش مىكرده و « تمساح الجن » مىخوانده است « 1 » . يك نوبت هم به مصر رفته و با وى ملاقات كرده و عاقبة الامر با ناراحتى از او جدا شده است . به حلب و قسطنطنيه نيز مسافرت كرده و تا آخر عمر مجرد مىزيسته است . وفاتش در سال 444 واقع شده است . 3 . ابوالحسن انبارى . فعلًا از احوال او اطلاع زيادى نداريم . همين قدر مىدانيم كه مطابق آنچه در تتمهء صوان الحكمه « 2 » آمده است ، هم فيلسوف بوده و هم رياضى دان ولى رياضيات غلبه داشته است و خيام رياضيات را از محضر او استفاده مىكرده است . طبقهء هشتم اين طبقه طبقهء شاگردان شاگردان بوعلى است ، اعم از آنكه واقعاً شاگرد شاگردان بوعلى بوده‌اند و يا با آنها همزمان بوده‌اند : 1 . ابوالعباس فضل بن محمد لوكرى مروى . هم فيلسوف است و هم اديب . احياناً از او به « اديب ابوالعباس لوكرى » تعبير مىشود . شاگرد بهمنيار بوده است . كتاب معروفى دارد به نام بيان الحق بضمان الصدق كه هنوز چاپ نشده ولى نسخه هايش

--> ( 1 ) . عيون الانباء ، ج 2 / ص 240 . ( 2 ) . ترجمهء تتمهء صوان الحكمه ، ص 80 .