قراء سمرقند به نام « خرتنگ » واقع شده است . 2 . صحيح مسلم . مؤلف اين كتاب مسلم بن حجاج نيشابورى است . پس از صحيح بخارى معتبرترين كتاب حديث در نزد اهل تسنن صحيح مسلم است . برخى آن را بر صحيح بخارى ترجيح مىدهند . مسلم به عراق و حجاز و مصر و شام در طلب حديث مسافرت كرد و مدتى در نيشابور ملازم بخارى بوده است . مسلم در سال 261 در نصرآباد نيشابور درگذشته است . 3 . سنن ابوداود . مؤلف اين كتاب سليمان بن اشعث ، معروف به ابوداود سجستانى است . اهل سيستان است . او نيز به شهرهاى مختلف براى اخذ حديث مسافرت كرده و معاصر احمد بن حنبل بوده است . ابوداود ظاهراً يك ايرانى عرب نژاد است . وفاتش در سال 275 واقع شده است . 4 . جامع ترمذى . نويسندهء كتاب محمد بن عيسى ترمذى از شاگردان بخارى است . در سال 279 درگذشته است . ترمذ كه موطن ترمذى است از بلاد ماوراء النهر است . 5 . سنن نسائى . مؤلف اين كتاب ابوعبد الرحمن احمد بن على بن شعيب نسائى است . اين مرد نيز در طلب حديث مسافرتها كرده است . در خلال مسافرت كه به شام رسيد مردم آنجا را از على عليه السلام منحرف ديد ، لهذا كتاب خصائص را در فضائل على عليه السلام و اهل بيت نوشت . در اين كتاب بيشتر ، از احمد بن حنبل روايت كرده است . عادتش اين بود كه يك روزدرميان روزه مىگرفت . ابن خلكان مىنويسد : در دمشق از او راجع به فضائل معاويه پرسش شد . بنا بر روايتى جواب داد : جز اين در فضيلت معاويه حديثى نمىدانم كه پيغمبر ( آنجا كه مكرر دنبال معاويه فرستاد و فرستاده آمد و گفت مشغول خوردن است ) درباره‌اش فرمود : « خدا شكمش را سير نكند » . نظر به تمايل شيعى و ضداموى نسائى ، مردم شام او را سخت كتك زدند . در اثر همان كتكها مرد . گويند چون احساس كرد مىخواهد بميرد ، به مكه رفت و در آنجا مرد . نساء از توابع خراسان است و وفات نسائى در سال 303 واقع شده است . 6 . سنن ابن ماجه . نويسندهء اين كتاب محمد بن يزيد بن ماجهء قزوينى است . به عراق و حجاز و مصر و شام براى طلب حديث مسافرت كرده است و در سال 273 درگذشته است .