است و طبق وصيت خودش جنازه‌اش را از بغداد به نجف منتقل كردند و در جوار مرقد اميرالمؤمنين على عليه السلام دفن نمودند . 4 . تفسير تبيان . مؤلف اين تفسير شيخ الطائفه ابوجعفر محمد بن الحسن بن على الطوسى است . در ادبيات ، كلام ، فقه ، تفسير ، حديث ، امام و پيشوا بوده است . در سال 385 تولد يافت و بنابراين اكنون در حدود هزار سال از تولد اين ستارهء درخشان اسلام مىگذرد . سال گذشته به همين مناسبت كنگرهء هزارهء وى در مشهد تأسيس شد و گروه زيادى از دانشمندان اعم از مسلمان و غيرمسلمان و اعم از شيعه و سنى در آن شركت داشتند . شيخ طوسى در سال 460 هجرى درگذشته است . اين مرد بزرگ در 23 سالگى از خراسان به عراق آمد و از محضر شيخ مفيد و سيدمرتضى علم الهدى استفاده كرد و سپس خودش پيشواى تشيع در عصر خود گشت . در اعصار بعد نيز همواره در صف مقدم علماى شيعه قرار داشته است . دوازده سال آخر عمر خود را به واسطهء حوادث ناگوارى كه در بغداد رخ داد ، از آنجا به نجف منتقل شد . حوزهء علميهء نجف را اين مرد بزرگوار تأسيس كرد كه هم اكنون پس از هزار سال به حيات علمى و دينى خود ادامه مىدهد . 5 . مجمع البيان . مؤلف اين تفسير فضل بن حسن طبرسى است . اصلًا اهل تفرش است . در ذى القعدهء 536 از تأليف اين تفسير فراغت يافته است . مجمع البيان از نظر ادبى و حسن تأليف بهترين تفسير است . شيعه و سنى براى اين تفسير اهميت فراوان قائلند . مكرر در ايران و مصر و بيروت چاپ شده است . طبرسى تفسير مختصرى دارد به نام جوامع الجامع . طبرسى پس از فراغ از مجمع البيان به تفسير كشّاف كه توسط معاصر نامدارش جاراللَّه زمخشرى تأليف يافته بود وقوف يافت وپسنديد و در آن نكاتى از جنبه‌هاى ادبى يافت كه از خودش در مجمع البيان فوت شده بود . تفسير جوامع الجامع را با توجه به لطايف كشّاف نگاشت . البته اهل فن تفسير مىدانند هر چند برخى نكات خصوصاً از جنبهء فن بلاغت در كشّاف هست كه در مجمع البيان نيست ، نكات زياد ادبى و تفسيرى در مجمع البيان يافت مىشود كه در كشّاف وجود ندارد . 6 . روض الجنان ، معروف به تفسير ابوالفتوح رازى . اين تفسير به زبان فارسى است و از معروفترين و غنىترين تفاسير شيعه است . فخرالدين رازى و - به ادعاى بعضى - طبرسى نيز از اين تفسير زياد استفاده كرده‌اند . اين تفسير در چهل سال اخير