8 . ورس كه ريسمانى است كوچك كه از موى گاو بافته مىشود و شاخه‌هاى برسم را با آن به هم مىپيوندند . 9 . سنگ بزرگى به نام « ارويس گاه » كه چهارگوشه بوده و آلات مزبور را روى آن مىچينند . » « 1 » ايضاً مىگويد : « در فرهنگهاى فارسى آمده : برسم شاخه‌هاى باريك بىگره باشد به مقدار يك وجب كه آن را از درخت هوم ببرند و آن درختى است شبيه درخت گز و اگر هوم نباشد درخت گز و الّا درخت انار ، و رسم بريدن آن چنان است كه اول كاردى كه دستهء آن هم آهن باشد و آن را برسمچين خوانند پادياوى كنند يعنى پاكيزه بشويند و آب كشند پس زمزم نمايند ، يعنى دعايى كه در وقت عبادت آتش و بدن شستن و چيزى خوردن مىخوانند بخوانند و برسم را با برسمچين ببرند . » « 2 » آنگاه مىگويد : « در مراسم كنونى زرتشتيان ايران هنگامى كه موبد به خواندن نيايش مشغول است ، موبد ديگر مراقب آتش است و شاخه‌هاى مورد را كه در برسمدان نهاده‌اند برمىدارد و مىگرداند و دست به دست مىدهد و دوباره بر جاى مىگذارد . » ايضاً مىگويد : « دارمستتر در زند اوستا ى خود مىنويسد : دو قسم آتشكده موجود است . معابد بزرگ را « آتش بهرام » مىنامند ، معابد كوچك را « آدران » يا « آگيارى » خوانند . در بمبئى ( هندوستان ) سه آتش بهرام و در حدود صد آگيارى موجود است . فرق بين آتش بهرام و آدران اساساً در چگونگى آتش و سپس در اصل و طرز تهيهء آن مىباشد . تهيهء آتش بهرام يك سال به طول مىانجامد و آن از سيزده قسم آتش مختلف تشكيل مىشود و در خود جوهر آنها را كه به منزلهء روح همهء آتشها مىباشد تمركز مىدهد . تهيه

--> ( 1 ) . تلخيص از مزديسنا و ادب پارسى ، از ص 297 تا 305 . ( 2 ) . همان ، ص 401 .