است پيش آمده مكانهاى دانه دانه پديدار مىگردد و گرنه حركت نامبرده يك واحد متصل و سيّال ( روان ) بيش نيست ؟ چنان كه در گذشته گفتيم ما در اين بحث با انقسام ماده و انرژى كارى نداريم و نظر ما معطوف به سوى نظريه‌اى است كه نمىتوانيم او را ناديده انگاريم و آن اين است كه : « هر يك از اين مكانهاى مفروض به واسطهء امكانى كه در مكان سابق بر خويشتن ( با بيانى كه گذشت ) دارد با آن « يكى » و « متحد » است و در نتيجه ميان نقطهء مبدأ و نقطهء منتهى يكى بوده و نقطهء مبدأ هنگامى كه دست به حركتى مىزند از استقرار و ثبات خود دست مىكشد و حال تبدّل و سيلان را به خود مىگيرد و اين