اولًا هر ضرورت بالغير منتهى به ضرورت بالذات است يعنى وجود ممكن منتهى به واجب‌الوجود است . ثانياً سلسله عللى كه وجود يك معلول به آنها موقوف است منتهى به علتى است كه ديگر معلول نيست پس ناگزير سلسلهء علل ، متناهى است .