مثلًا اگر بگوييم « هر واقعيت خارجى ضرورى است » معنايش اين است كه واقعيت را از خودش سلب نمىتوان كرد و اگر بگوييم « انسان ممكن است » معنايش اين است كه نسبت مهيت انسان به وجود و عدم مساوى است اگر چه نسبت وجود