مىباشد و اين سخن در مورد واقعيت هستى صادق نيست زيرا چيزى كه از هستى كنار بيفتد پوچ و باطل خواهد بود و اگر كنار نيفتد اثر و خاصه نخواهد بود ، پس واقعيت هستى خاصهء خارج ندارد و اگر چنانچه به برخى از خصوصيات واقعيت « اوصاف و خواص » اطلاق كنيم يك نوعى عنايت مجازى به كار برده‌ايم . پس ، از اين روى بايد گفت ما به هيچ وسيله‌اى واقعيت هستى را نمىتوانيم بشناسيم . و از همين جا روشن است كه واقعيت هستى بايد يا بالذات و خود به خود معلوم و يا شناختن وى 1 محال بوده باشد و چون ما به واقعيت پى برده‌ايم بايد اين گونه