خوردنى نيست ، البته آن وقت نامهاى « خوردن » و « خوردنى » و « خورنده » را به فعل و به خود و به ماده مىدهد و اين جمله را در دل دارد : « اين خوردنى را بايد بخورم » و پيشتر مىگفت : « اين خواستنى را بايد بخواهم » با بيانى كه شد و مفهوم « بايد » همان نسبتى است كه ميان قوهء فعاله و ميان اثر وى موجود است .